1 mei 2012

Over boeken


Het kost me vandaag moeite om mij op het werk te concentreren. Okay er komt genoeg binnen en er wordt genoeg gedaan, maar het lijkt wel of de dag niet wil verlopen, al is het al kwart voor één. Ik lees wat artikelen op Computerwereld, los weer een probleempje op voor iemand die geen toegang heeft tot een mailbox, start een service op een server die na een herstart niet automatisch is opgestart en heb me daarnaast aangemeld op een nieuwe boekensite boekenliefde.nl.

En nu al kan ik stellen dat die website heel wat gebruikersvriendelijker is dan watleesjij.nu. De mogelijkheden zijn beter, het aanbod aan boeken is veel groter en het ziet er gewoon beter uit. Zo kon ik bij mijn eerste bezoek boeken toevoegen van Orson Scott Card en Wim Gijsen, schrijvers die voor watleesjij.nu nog steeds onbekend zijn. Wat ik ook een aanwinst vind is dat boekenliefde.nl Engelstalige boeken accepteert. Dus mijn hele verzameling van Orson Scott Card en Tad Williams kan er nu in. En dat vind ik top. Ook Duitstalige boeken worden geaccepteerd, dus voorlopig kan ik mijn lol weer op.

Het deed mij ook direct besluiten om de CD-Rom van het Science Fiction blad SF Terra te bestellen. Ik was vanaf 1987 jarenlang lid van de vereniging. Bekleedde er een bestuursfunctie en schreef van 1987 tot 1995 voor het verenigingsblad, dat zes keer per jaar verscheen. Nu blijkt er een CD-Rom uitgekomen te zijn met daarop de eerste tweehonderd nummers in PDF bestand. Erg handig, want ik kan mijn boekrecensies erop na lezen en ze ook toevoegen aan een goede boekensite zoals boekenliefde.nl. Ik beraad mij momenteel nog over watleesjijnu.nl.

Terugblik op een lekker en wel besteed weekend


Wat is een weekend toch snel voorbij, zelfs als het een dag langer duurt. Gelukkig kan ik stellen dat het afgelopen weekend goed besteed was. Een weekend met een goede balans om het maar zo te noemen.

Zaterdag, een vrij druilerige dag, werd goed gevuld met het afhandelen van nog liggende klusjes, routinematige klusjes en een verjaardag bezoek. Eerst ’s morgens maar de winterbanden gestald in de schuur bij mijn moeder. Een bakkie gedronken en gezellig bijgepraat. Daarna de wekelijkse boodschappen. Omdat ik toch in IJmuiden was die maar gedaan bij de Dekamarkt op het Zeewijkplein. Een winkel die ruim twee keer zo groot is als onze Dekamarkt in Uitgeest. Dus meer assortiment, dus een hogere bon dan normaal. Maar goed in ieder geval weer wat voorraden bijgevuld. Op de terugweg nog even langs de bloemenboer en de Raat voor wat kaas. Bij thuiskomst een snelle brunch. Daarna omgekleed en de verjaardag van mijn tante in Limmen bezocht. Het was er erg gezellig en ze had een vol huis. Om half acht waren we weer thuis en brachten we de avond verder door met tv kijken.

Op zondag zette het weer haar schreden op het regenachtige pad voort. Opnieuw een druilerige dag, die we maar binnen doorbrachten. We ontbeten met tosti’s en vers geperste jus d’orange. Ik schreef twee recensies voor iO Pages en las een aantal hoofdstukken in het boek Het Nostradamus complot van Mario Reading, dat ik die vrijdag voor slechts € 4,95 bij de AKO op Haarlem station had gekocht. Een vlot geschreven thriller in de stijl van de boeken van Dan Brown, dat prima weg leest. Hoofdpersoon Adam Sabir vertoont wat autobiografische achtergronden van Reading en het onderwerp op zich is erg interessant. Het is het eerste deel van de antichrist trilogie, dus als het verder bevalt heb ik nog twee delen, De wederkomst en De Antichrist, voor de boeg.

Onderwijl werden de voetbaluitslagen met een half oog in de gaten gehouden. Ajax kon kampioen worden door bij FC Twente te winnen, maar Feyenoord en AZ moesten gelijk spelen. Ajax kweet zich van zijn taak, maar AZ verloor in Rotterdam. Met nog twee wedstrijden te spelen is Ajax nu onofficieel kampioen en volgt Feyenoord op zes punten. Komende woensdag volgt dus de ontknoping in de competitie.

Gisteren was het Koninginnedag. Om half tien was ik uit bed en ik keek eerst op de computer naar wat gemiste afleveringen van Oorlogsgeheimen. Na een douche en een ontbijt met opnieuw tosti’s en vers geperste jus d’orange, liepen we richting de vrijmarkt.  Voor ons dorp was die vrijmarkt flink groot. Gezellig op en rond de Kerkbuurt. Om drie uur waren we weer thuis, wat kleine prullaria en twee bijzettafel setjes rijker. De bedoeling was om de vrijmarkt met een ijsje bij de ijsboer af te sluiten, maar hij bleek alweer terug te zijn naar zijn zaak. Dus fietste ik even heen en weer naar de Florijn. Met het mooie weer besloten we de tuin nog even onder handen te nemen. De voortuin en achtertuin werden gemaaid en het hegje in de voortuin in het gareel geknipt. Daarna volgde nog een stofzuigronde door het huis en met een opgeruimd gevoel zakte we weg op de bank. Als diner bereidde ik vervolgens scrambled eggs met meegebakken tomaat en ham, waar ik nog een potje witte bonen in tomatensaus en een blik party worstjes aan toe voegde. Als toetje heerlijke Hollandse aardbeien. De avond werd doorgebracht met tv kijken.

En ja dan is het weer dinsdag. En omdat ik geen ambtenaar ben wordt er hier vandaag gewoon gewerkt. Na de mooie dag van gisteren is het weer de druilerige dag die van zich laat horen. Vanmorgen in de rustige trein ,waarschijnlijk schoolvakantie, kleurde de lucht al donker en koud uit het station barstte de regenbui al los. Het is hier nu net weer droog, en door de bewolkte lucht is hier en daar een pluk blauw zichtbaar. Volgens Weeronline.nl zal de bewolking vandaag aanhouden en is er in de loop van de dag nog wel kans op een bui. Ach ik ben aan het werk en zal er dus pas last van ondervinden als ik om vijf uur weer richting huis ga.

27 april 2012

Even bijkomen



Een weekendje weg met de kinderen en kleinkinderen naar Landal Het land van Bartje. Vier dagen lekker bijkomen in een 10-persoons Drentse boerderij voorzien van alle gemakken. Het was gezellig en ondanks dat één van de kinderen ziek werd, hebben we ons prima vermaakt. Even een weekend ‘quality time’ met gezamenlijk uit eten, zwemmen en wandelen. Verder op eigen gelegenheid nog Borger bezocht en daar gewinkeld en ook de tijd genomen om uit te rusten en samen spelletjes te spelen.

Bij thuiskomst riep de verplichting weer. En volgde er een week met werken. Tussendoor bleef ik wel het internet in de gaten houden. De online boekhandel waar ik een week eerder “De rollen van de dode zee” had besteld, liet mij de volgende dag al weten dat het boek niet meer leverbaar was. Dus een nieuwe zoektocht volgde en die leidde vorige week dinsdag tot een nieuwe bestelling bij bol.com, waar iemand het boek tweedehands aanbood. Vrijdag had ik het in huis. Dat weekend brachten we rustig thuis door. Zaterdagavond hadden we bezoek van Ton en Odette die om half vier 's morgens naar huis gingen. Zondag zag het weer er verrassend mooi uit, en besloten we 's middags lekker een stuk te gaan wandelen in de duinen bij Castricum. Even een rondje door het opkomende groen en daarna een warme chocolademelk en bittergarnituur bij Johanna's Hof.

Onderwijl verdiep ik mij verder in “De verloren Bijbel”. Een boek van J.R. Porter over tekstfragmenten uit verloren gewaande boeken, die niet tot de bijbel worden gerekend. Veel van de aangehaalde tekstfragmenten bevonden zich bij de geschriften van Nag Hammadi en de Dode Zee rollen. Beide boeken staan op de lijst om gelezen te worden na “De verloren Bijbel”.  Maar ook blijken teksten nog bekend  bij de Oosters orthodoxe kerk en de orthodoxe kerk van Ethiopië.

Het werk gaat ook goed. Mijn werkzaamheden worden uitgebreid en ik mag binnenkort op cursus. Nu de zomer nadert lijkt alles er prima uit te zien. Komend weekend weer een lang weekend met koninginnedag. Daarna is het alweer mei. Wat gaat de tijd toch snel. Binnenkort maar weer eens een lange blog.

11 april 2012

Geschiedenis en het geloof

Ondertussen al weer een dikke week in april. Komend weekend een lang weekend naar een Landal park en Pasen ligt net achter ons. De afgelopen weken weer weinig aan deze blog toegevoegd. Merk dat ik toch weinig met de Nederlandse taal doe.


De uitvoering van de Matthäus Passion op 30 maart verliep niet onaardig. Kan het niet anders omschrijven. Ik zong goed, maar merkte dat ik mij dit jaar meer een luisteraar dan een uitvoerende voelde. Ik was meer bij de melodielijnen van de hobo, de vioolpartijen en de recitatieven en aria's van de solisten. Evengoed was het een goede uitvoering en mijn moeder vertelde dat de proefpersing van de cd erg goed klinkt. Morgen neemt ze afscheid van het koor waar ze 53 jaar lid van is geweest.

Na die uitvoering bleven de aria's lang in mijn hoofd hangen. En zelfs nu wil het af en toe gebeuren dat ik er weer eentje neurie. Vorige week keek ik veel naar interessante documentaires over Jezus op Discovery en History. Zo kwam ik in aanraking met de geschriften van Nag Hammadi, die mij erg interessant leken en daarom heb ik ze maar besteld via Bol.com, waar iemand het boek, als nieuw, voor tien euro goedkoper aanbood.














Terwijl ik op internet zocht naar 'De Nag Hammadi geschriften' doken er ook zaken over de dode zee rollen op. Dit bleek een lastiger zoektocht. Vele sites gaven aan dat de laatste en compleet herziene druk van 'De rollen van de dode zee' uit 2007 niet meer verkrijgbaar was. Vanmorgen probeerde ik het nog via de uitgeverij, maar ook die had niets meer liggen. Zij raadde mij aan om het bij tweedehands zaken te proberen. Ik had het toen ook al bij verschillende boekhandels in Haarlem geprobeerd, waaronder zelfs de Slegte. Daar informeerde ik naar de titel terwijl ik het boek 'De verloren Bijbel' kocht. Zij hadden enkel een eerdere persing uit 1994 in een ander filiaal liggen, die slechts een deel van de geschriften behandeld. Een tweede deel verscheen in 1995.


De eerste zoekopdracht via vinden.nl leverde mij al een online boekhandel op die het boek nog als nieuw in voorraad bleek te hebben. Dus besteld.

Het verbaast mijzelf wel dat ik met zoveel enthousiasme op zoek ben naar dit soort boeken. Eigenlijk ben ik sinds mijn belijdenis niet meer zo met het geloof of de bijbel bezig geweest. Na een aantal keren het avondmaal bijgewoond te hebben keerde ik de kerk de rug toe, omdat ik de manier van het kerkelijke belijden niet kon verenigen met mijn geloofsbelijdenis. Toch ben ik altijd bezig geweest met de boeken naast de bijbel. Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat de kerk de bijbel in zijn huidige vorm accepteert, terwijl dat boek al bijna 1750 jaar in zijn samenstelling bestaat. Toentertijd waren er al debatten over welke evangeliën wel en niet tot de de uiteindelijke bijbel inhoud toegelaten zouden worden. Door het accepteren van het geloof van de romeinse keizer Constantijn in 312 na Christus kreeg de katholieke kerk een flinke vinger in de pap, mede door haar hiërarchische vorm, die gestoeld was op het oorlogsapparaat van de Romeinen. Splintergroeperingen konden hun voet niet tussen de deur krijgen, zodat het ene na het andere boek op de stapel van gnostische geschriften belandde en uiteindelijk na de aanname van de inhoud van de bijbel op de zwarte lijst verscheen.

Gedurende de hele Middeleeuwen werden gelovigen van de gnostische leer vervolgd, bekeerd of uitgeroeid en belandde hun boeken op de brandstapel. Men mag dan ook van geluk spreken, dat vele van de boeken, waar tot aan de jaren en veertig en vijftig van de vorige eeuw nog enkel over werd gesproken als van horen zeggen, plotseling opdoken in een tijdsbestek van nog geen twaalf jaar. Eerst werden in 1945 de geschriften van Nag Hammadi gevonden, met onder andere evangeliën van enkele andere discipelen van Jezus Christus, zoals Philippus en Thomas, en de brieven en de openbaring van Petrus en Johannes. Een kruik met boeken, mogelijk door priesters begraven rond 367 na Christus, nadat de 39ste Paasbrief van de bisschop van Alexandrië, Athanasius, melding maakte van de volledige canon van het Nieuwe Testament zoals dat nu bestaat, werd door een boer opgegraven, toen deze op een begraafplaats op zoek was naar vruchtbare grond voor zijn akker. Tussen 1947 en 1956 doken de dode zee rollen op. Nadat een herder, tijdens het zoeken naar een afgedwaald schaap, in één van de grotten aardewerken kruiken had gevonden, waarin papyrusrollen bleken te zitten, werden in de buurt van Qumran in de daarop volgende negen jaar in nog eens tien grotten bijbelgeschriften, aanverwante geschriften en geschriften over het dagelijks leven gevonden die dateren van de periode van ca. 250 vóór Christus tot ca. 50 na Christus.


De Schotse journalist en schrijver Graham Hancock wakkerde het vuurtje jaren geleden weer aan, toen ik het boek De Talisman, dat hij samen met Robert Bauval schreef, las. Hierin wordt ook verteld over de gnostische geschriften en de volgelingen, die door de katholieke kerk werden vervolgd en verketterd.

Nu wachten er dus een aantal boeken op mij om gelezen te worden. In de komende dagen zullen ze op mijn deurmat belanden en kan ik ze gaan lezen. Ze betekenen een andere kijk op de bijbel, op het geloof en op Jezus.

23 maart 2012

Overpeinzingen


Nog een week te gaan voor de uitvoering. Gisteren merkte ik dat twee stukken er toch nog niet goed genoeg in zitten. Deze vereisen dus nog enige aandacht in de komende week. We startten de avond een half uur vroeger dan normaal, omdat het kinderkoor mee kwam oefenen. De twintig kinderen die er waren brachten helaas niet het volume in het openingskoor, dat ik van vroeger gewend was. In de jaren dat ik als kind mee zong, stond er het dubbele aantal aan kinderen. Hopelijk klinkt het volgende week donderdag en vrijdag beter. De kaartverkoop verloopt trouwens prima en met nog een week te gaan zit de kerk zo goed als vol. Mijn zwarte colbert heb ik gisteren aangeschaft en ik zit nu alleen nog te wachten op mijn eigen partituur, die ik vorige week in Duitsland besteld heb.

Gisteren ook weer een bezoek gebracht aan het ziekenhuis. De longarts deelde me mee dat er op de foto niets was te zien. Verder bleek het longonderzoek ook goed gegaan te zijn en was er in het bloed ook niets te zien. Alles hangt dus nu af van de echo van komende donderdag en het gesprek met de internist komende vrijdag. Volgens mijn moeder zag ik er beter uit dan vorige week. De pijn lijkt ook langzaam minder te worden en ik heb het idee dat het ergste toch weer achter de rug is. Soms ben ik dan bang dat ik misschien overdrijf dat ik weer aanstuur op een storm in een glas water. Maar aan de andere kant als ik niks zeg en het niet onder de aandacht van de artsen breng gebeurd er verder ook niks. Het is soms een spagaat waar je in terecht komt. Gelukkig ben ik echt ziek, en valt dat evengoed nog steeds op te maken uit de foto’s die gemaakt worden. Want al was alles goed bij de longarts, de Sarcoïdose zit er nog steeds. En de opgezette lymfeklieren achter mijn longen zijn er het bewijs van.


De lente slaat nu goed om zich heen. Alsof het startschot van dinsdagmorgen kwart over zes de reden voor de natuur was om eens flink uit te pakken. Het is nu al één van de warmste maart maanden uit de weergeschiedenis en de afgelopen - en komende dagen met temperaturen tot 16° Celsius en hoger zullen deze maand alleen maar hoger op de lijst doen eindigen. Het zorgt er in ieder geval voor dat de sfeer op straat en op het werk veel vrolijker is. Iedereen houdt van een zonnetje en warmte, en dat valt ook duidelijk op te maken uit het straatbeeld. Tijdens de lunch is het drukker op straat. De terrassen vullen zich en iedereen geniet op zijn of haar manier van de zon en warmte die ons worden geschonken.


Helaas is niet alles zonneschijn. In België proberen families het plotseling verlies van hun kind te verwerken. In Frankrijk besluit een man zeven mensen van het leven te beroven, omdat hij het niet eens is met de Westerse denkwijze. In Amerika maken de Republikeinse kandidaten elkaar zwart, en zetten de vuile was al buiten voordat de strijd met Obama wordt aangegaan. En Nederland haalt het nieuws met de zoveelste treinstoring in korte tijd.

Je kunt zeggen is het niet de ver van mijn bed show. Ik vind van niet want zo langzamerhand lijkt het erop dat we als beschaving steeds verder afglijden. Tegenstellingen worden uitvergroot en ongenoegen moet veel vaker op harde wijze getoond worden. Is het niet met grove bewoording op een forum of als reactie op een artikel waarmee men het niet eens is, dan verliest men wel de realiteit op een andere manier en maakt het standpunt duidelijk via terreuraanslagen, ontploffingen of simpelweg neerschieten van onschuldigen. En dat is het ergste van dit alles de laffe aanslagen op onschuldigen mensen. Mensen die misschien zelfs wel hetzelfde idee over de toestanden hebben als de pleger, maar het op een andere wijze proberen op te lossen, worden slachtoffer van een radicalist. Waar gaan we in deze wereld zo langzamerhand naar toe, als de grootste schreeuwer zijn zin krijgt en de lafste radicalist zijn standpunten met aanslagen probeert te bewerkstelligen. We glijden af, en zoals het er nu naar uit ziet is er niemand die dit stop kan zetten.

14 maart 2012

Vreemde titel eigenlijk

Ja zat net nog eens te kijken. De titel van mijn blog "Van dag tot dag" is eigenlijk wel heel erg fout gekozen. Dit is pas de derde entry van dit jaar, en we zijn al ruim zeventig dagen onderweg in 2012. Ik kan dus beter zeggen "Van maand tot maand', of krijg ik eindelijk de ingeving om wat meer te gaan schrijven. Het valt al op dat ik vandaag al aan mijn derde, ja ook de Engelse blog kreeg vandaag weer een entry, toe ben. Dus er komt schot in.

Maar ik ben er nog lang niet. Eerst maar eens proberen of ik mij er toe kan zetten dagelijks een stukje te schrijven. Dat zou al een hele stap vooruit zijn. Probleem is echter, is mijn leven zo interessant om er dagelijks een stukje aan te wijden. Het is de vraag wat een mens als interessant beschouwd en dat moet ik zelf ook ondervinden. Proberen de zelf censuur opzij te zetten en te schrijven wat mij bezig houdt, wat ik zoal meemaak. Ook al is het soms lang niet zo interessant.

Zoals zo vaak zal de toekomst uitwijzen of ik in staat ben om in mijn moederstaal een blog bij te houden. In het Engels lukt het mij redelijk, al schrijf ik ook daar niet dagelijks. Ik zet vandaag weer een stap de goede richting op. Eens zien hoe lang ik deze weg kan volgen.


Oh en toch nog even een attractieve foto bij dit stukje. De foto werd afgelopen zondag gemaakt in Hesborn, toen we na een vier uur durende autorit nog even het hotel verruilde voor het omringende landschap en een wandeling maakte door de heuvels. In één van de voortuinen van de huizen die we passeerde stonden deze sneeuwklokjes.

Dubbele gevoelens

Woensdagmorgen en nog aan het bijkomen van een lekker weekend Sauerland. Eigenlijk duurt zo'n tripje altijd te kort, maar het was lekker om er even uit te zijn. Zeker na het nieuws van afgelopen vrijdag dat de Sarcoïdose mogelijk weer terug is.

De afgelopen weken voelde ik de vermoeidheid al weer langzaam terug komen en bleek ik aan het einde van de middag toch weer verhoging te krijgen. Toen de pijn in mijn maag de afgelopen week steeds erger werd, besloot ik afgelopen vrijdag toch de huisarts maar weer eens met een bezoek te vereren. Ik dacht meer aan buikpijn, misschien een buikgriepje of zo, maar onderzoek wees uit dat mijn mild en lever opgezwollen waren. Samen met de andere symptomen oordeelde de huisarts al snel een terugkeer van de Sarcoïdose en stond erop zo snel mogelijk een afspraak met de longarts te maken. Vanmiddag mag ik dus weer bij haar langs en is het afwachten wat er besloten wordt.

Maar goed er waren gelukkig leukere dingen dit afgelopen weekend.


Zondag vertrokken en bij aankomst in het hotel in Hesborn nog een mooie wandeling door de omgeving gemaakt.


's Avonds prima gegeten en de volgende dag eerst naar Winterberg gegaan, maar dat lag zo in nevelen gehuld dat we na een wandeling door het centrum en na een kop koffie gedronken te hebben rechtsomkeert gemaakt hebben en teruggegaan zijn, onze zwemspullen in het hotel opgehaald hebben en doorgereden zijn naar Willigen.


Daar zijn we naar een wellness gegaan. Een complex met verschillende zwembaden, glijbanen en sauna. Voor € 11,50 konden we vier uur lang in het complex vertoeven en gebruik maken van alle faciliteiten. Lekker gedobberd in een zwembad van 33° Celsius, glijden van de drie verschillende banen en daarna lekker de sauna in. Om half zeven terug in het hotel voor weer een lekker verrassingsdiner. Dit keer zwijn, en het smaakte prima. Beide avonden een heerlijk biertje bij het diner gedronken, König Ludwig Dunkel, dus de tweede avond geïnformeerd naar een verkooppunt. Gisteren bij het naar huis gaan eerst naar Hallenberg gereden, daar zat een Rewe Getränkehalle, en een krat König Ludwig Dunkel gekocht alsmede nog wat Franziskaner Weissbier Naturtrub en Dunkel.


Het weer zat wat tegen en de omgeving was natuurlijk niet op z'n mooist. De sneeuw was eigenlijk helemaal weg al zag je hier en daar nog wat resten liggen. In Winterberg waren er nog wel pistes open, maar door de nevel hebben we er niets van gezien. Maar het was heerlijk om er even lekker uit te zijn.