Dubbele gevoelens

Woensdagmorgen en nog aan het bijkomen van een lekker weekend Sauerland. Eigenlijk duurt zo'n tripje altijd te kort, maar het was lekker om er even uit te zijn. Zeker na het nieuws van afgelopen vrijdag dat de Sarcoïdose mogelijk weer terug is.

De afgelopen weken voelde ik de vermoeidheid al weer langzaam terug komen en bleek ik aan het einde van de middag toch weer verhoging te krijgen. Toen de pijn in mijn maag de afgelopen week steeds erger werd, besloot ik afgelopen vrijdag toch de huisarts maar weer eens met een bezoek te vereren. Ik dacht meer aan buikpijn, misschien een buikgriepje of zo, maar onderzoek wees uit dat mijn mild en lever opgezwollen waren. Samen met de andere symptomen oordeelde de huisarts al snel een terugkeer van de Sarcoïdose en stond erop zo snel mogelijk een afspraak met de longarts te maken. Vanmiddag mag ik dus weer bij haar langs en is het afwachten wat er besloten wordt.

Maar goed er waren gelukkig leukere dingen dit afgelopen weekend.


Zondag vertrokken en bij aankomst in het hotel in Hesborn nog een mooie wandeling door de omgeving gemaakt.


's Avonds prima gegeten en de volgende dag eerst naar Winterberg gegaan, maar dat lag zo in nevelen gehuld dat we na een wandeling door het centrum en na een kop koffie gedronken te hebben rechtsomkeert gemaakt hebben en teruggegaan zijn, onze zwemspullen in het hotel opgehaald hebben en doorgereden zijn naar Willigen.


Daar zijn we naar een wellness gegaan. Een complex met verschillende zwembaden, glijbanen en sauna. Voor € 11,50 konden we vier uur lang in het complex vertoeven en gebruik maken van alle faciliteiten. Lekker gedobberd in een zwembad van 33° Celsius, glijden van de drie verschillende banen en daarna lekker de sauna in. Om half zeven terug in het hotel voor weer een lekker verrassingsdiner. Dit keer zwijn, en het smaakte prima. Beide avonden een heerlijk biertje bij het diner gedronken, König Ludwig Dunkel, dus de tweede avond geïnformeerd naar een verkooppunt. Gisteren bij het naar huis gaan eerst naar Hallenberg gereden, daar zat een Rewe Getränkehalle, en een krat König Ludwig Dunkel gekocht alsmede nog wat Franziskaner Weissbier Naturtrub en Dunkel.


Het weer zat wat tegen en de omgeving was natuurlijk niet op z'n mooist. De sneeuw was eigenlijk helemaal weg al zag je hier en daar nog wat resten liggen. In Winterberg waren er nog wel pistes open, maar door de nevel hebben we er niets van gezien. Maar het was heerlijk om er even lekker uit te zijn.

Ziekenhuis en fietsen

Vorige week woensdag was het dan zo ver de APK keuring. Dit keer had ik er drie maanden op moeten wachten. De foto van mijn longen was vrij snel gemaakt en toen kon ik bij de long afdeling gaan zitten wachten op het longonderzoek. Maar als je dan eenmaal aan de beurt bent gaat het toch best wel snel en de oefeningen waren gedaan voor ik er erg in had.

Kon direct doorlopen naar de wachtruimte voor de longarts. Het duurde even, en ik doodde de tijd met sudoka’s spelen op mijn Blackberry. Slechts 18 minuten te laat werd ik opgeroepen en werden de foto en het onderzoek doorgenomen. Ook de labresultaten van een bloedafname van enkele weken eerder kwamen aan bod. In het bloed was niets te zien, geen afwijkende waarden. De longfoto zag er op zich goed uit, al waren de lymfeklieren nog steeds zichtbaar. Het longonderzoek was prima verlopen. Ik vroeg of ik weer sporten kon. Een hartfilmpje moest uitsluitsel geven. Toen dat ook geen probleem gaf was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Zondag was dan de eerste fietsronde in maanden. We deden het rustig aan, want m’n vriend had ook al maanden niet meer gereden. Een rondje van zo’n drie kwartier, gemiddelde snelheid rond de twintig kilometer. We kozen voor Heemskerk, Castricum en weer terug naar Uitgeest. De laatste keer dat ik het reed, was ik compleet dood gegaan. Nu ging het eigenlijk van een leien dakje. Maar ja je lichaam toont dan altijd wel andere ongemakken, zoals je achterste die al tijden niet meer gewend is om op een smal zadel te zitten.

Na het fietsen nog een bak koffie gedronken. De plannen voor de middag hebben we maar doorgeschoven toen de regen zich aandiende. Een lekker middagje muziek luisteren en internetten volgde.

Terugblik op een hectische periode deel 2

Op zaterdag 2 juli vertrokken we voor een vakantie van twee weken naar Zwitserland, in het kanton Berner-Oberland. De eerste week verbleven we in een Ferienwohnung in Faulensee. Bij een ouder stel genaamd Bühlman. De woning lag met zijn achterkant langs de doorgaande weg en vanuit onze slaapkamer aan de voorkant keken we op de Niessen, de Zwitserse natuurlijke pyramide.

Deze eerste week deden we het rustig aan. Ondanks het mooie weer ondernamen we twee wandelingen naar Spiez, de kustweg, bezochten we de Niederhorn, Thun en Interlaken. Verder namen we ook onze rust om bij te tanken. Lazen onze meegenomen boeken en genoten van het weer. In de avonden wanneer het wat koeler werd maakte we nog een wandeling door het dorp, terwijl we zelfs twee middagen op een strandje doorbrachten en zwommen in de Thunersee. Uit eten deden we een avond bij de Seerose, het leverde wel een gepeperde rekening op maar de ambiance was bovenmatig prettig.

De tweede week brachten we weer door in de ons bekende omgeving van het Kanderdal, waar we in een zeer riante Ferienwohnung verbleven. We maakte dit keer tripjes naar de Oeschynensee, Schynige Platte, First, Grindelwald, Brienz en haar Rothorn. We aten nog een keertje heel lekker bij de stationsrestauratie van Spiez en moesten helaas een dag schuilen in de woning vanwege de regen.

Een zeer geslaagde vakantie in Zwitserland werd nog gevolgd door een week thuis. De maandag na thuiskomst ontving ik de bevestigende diagnose dat ik Sarcoïdose had, of ook wel Sarco, zoals ze het op de Forum pagina noemen. Had me ondertussen flink ingelezen en het werd nu zaak om een plan van aanpak te maken voor het terugkeren naar 100% werken. Een bezoek aan de longarts, met de nodige onderzoeken en bloedafname, liet een verbeterd beeld zien, al bleek ik een opgezette mild te hebben. De lymfeklier was afgenomen, mijn longinhoud toegenomen en mijn bloedwaarden werden langzaam normaler zodat de longarts een volgende controle voor eind oktober inplande.

Na mijn vakantie begon ik met 50%, vijf dagen van vier uur. Iedere twee weken voerde ik het aantal met een uur op, totdat ik halverwege september weer op 100% zat. De vermoeidheid bleef, zodat de weekenden voornamelijk gebruikt werden voor het bijtanken, dus veel rusten. Pas eind september maakte ik weer voor het eerst afspraken.

Terugkijkend kan ik stellen dat ik mij beter voel dan een aantal maanden terug maar weet dat ik er nog lang niet ben. Ik herstel nog steeds, de irritante hoest is er soms wel en soms niet. Bij het minste of geringste pijntje, tinteling of wat dan ook schiet je bijna in de stress voor weer een mogelijke aanval en ik kijk reikhalzend uit naar eind oktober wanneer de volgende periodieke controle plaats vind. Volgende week zit ik weer bij de neuroloog, omdat ik al weken een tinteling in mijn rechter arm en hand voel.

Gelukkig kan ik weer hele dagen werken en zijn mijn nachten nu voldoende om weer volledig bij te tanken. Hoe mijn toekomst er verder uit zal zien durf ik niet te bedenken. Ik leef soms bij de dag, maar probeer wel weer afspraken te maken en leuke dingen te doen.