Ik heb het tijden rustig weten te houden. Maar helaas, wanneer je het niet verwacht slaat de ziekte weer toe. eigenlijk zag ik het langzaam aan zien komen. Eind maart sloegen de bekende symptonen weer toe en donderdag 3 april was ik genoodzaakt om me 's morgens ziek te melden.
Een emotioneel besluit, nadat ik de energie, in de loop van de morgen, gewoon uit mijn lijf voelde weglopen. Thuisgekomen dook ik, na telefonisch contact met ziekenhuis en huisarts, direct in bed en sliep de hele dag. Vrijdag bezocht ik de huisarts en de telefonische afspraak met de longarts werd via een telefoontje van de huisarts met de dienstdoende longarts omgezet met de longarts die mij de afgelopen drie jaar al begeleid.
De dagen daarna sliep ik veel. Dinsdag 8 april had ik 's morgens de afspraak met de longarts, die gevolgd werd door een bezoek aan het lab en de afdeling radiologie. Uitslagen volgen op woensdag 16 april. Sindsdien slaap ik gaten in de dag, bestrijd ik koortsaanvallen met paracetamol en wacht met enige spanning op komende woensdag.
Muziek is momenteel mijn enige compagnon, hoewel ik de lieve zorgzame hand van mijn vrouw natuurlijk ook zeer op prijs stel. De komende dagen hoop ik meer te schrijven.
