Maar ik ben er nog lang niet. Eerst maar eens proberen of ik mij er toe kan zetten dagelijks een stukje te schrijven. Dat zou al een hele stap vooruit zijn. Probleem is echter, is mijn leven zo interessant om er dagelijks een stukje aan te wijden. Het is de vraag wat een mens als interessant beschouwd en dat moet ik zelf ook ondervinden. Proberen de zelf censuur opzij te zetten en te schrijven wat mij bezig houdt, wat ik zoal meemaak. Ook al is het soms lang niet zo interessant.
Zoals zo vaak zal de toekomst uitwijzen of ik in staat ben om in mijn moederstaal een blog bij te houden. In het Engels lukt het mij redelijk, al schrijf ik ook daar niet dagelijks. Ik zet vandaag weer een stap de goede richting op. Eens zien hoe lang ik deze weg kan volgen.
Oh en toch nog even een attractieve foto bij dit stukje. De foto werd afgelopen zondag gemaakt in Hesborn, toen we na een vier uur durende autorit nog even het hotel verruilde voor het omringende landschap en een wandeling maakte door de heuvels. In één van de voortuinen van de huizen die we passeerde stonden deze sneeuwklokjes.