achterstallig onderhoud

Langzamerhand dreigt deze blog weer te verzanden in achterstallig onderhoud. Ik merk gewoon dat ik te weinig tijd heb in de 24 uur per dag die mij worden geboden. Met acht uur werken en acht uur slaap gaat 2/3 al verloren. Daar komt dan nog het eten en klaarmaken ervan bij, en een avond bank hangen om bij te komen van de beslommeringen van de dag.

Het is dan ook moeilijk om de aandacht voor de vrouw, het schrijven van recensies of uitschrijven van interviews te combineren met een 40 urige werkweek. Er dreigt dan gewoon verwaarlozing van één van de drie aandachtspunten. En dan heb ik het nog niet eens over de beweging die ik zou moeten hebben om mijn lijf in conditie te houden. En juist dat laatste schiet er als eerste bij in. Niks is zo dodelijk als de avond al hangend op de bank door te brengen en naar de tv te staren. Ook al is het aanbod van nieuws en gerelateerde programma's interessant, ik merk dat de ogen geregeld op vaste tijden dichtvallen voor een snel hazenslaapje.

Daarnaast spelen ook de verkozen verplichtingen van de afgelopen weken een rol in het ontbreken van nieuwe toevoegingen aan deze, toch al niet zo reguliere, blog. Een familie BBQ, een weekendje weg met de andere familie en een foto meet-up in De Rijp gooide de afgelopen weekenden roet in het eten.

Ze liggen weer achter me. Evenals de recentelijk oprisping van de jongste zoon van mijn vriendin, die, na benaderd te zijn, wel heel enthousiast raakte over een baan in Lissabon. Onderwijl zijn de testen gedaan, is het sollicitatiegesprek gevoerd en het ticket geboekt. Langzaamaan worden de schepen achter hem verbrand, zodat hij straks op vijf oktober met een koffer vol kleding, een mini-laptop en een lijf vol verwachtingen op het vliegveld van de Portugese hoofdstad land.

Spannend voor hem, en interessant voor ons. Om te zien of hij zich daar weet te handhaven. Terloops werd de opmerking al gemaakt of we een weddenschap aan moesten gaan omtrent de periode dat hij daar zou verblijven. Zelf is hij van mening dat hij het er helemaal gaat maken. Temeer omdat het duidelijk is dat hij vlucht uit ons land, uit zijn situatie om misschien eindelijk wat op te bouwen.

We zullen zien en houden het, natuurlijk, in de gaten.

Vollmond

Na de zesde aflevering van The Killing restte er nog wat vaste handelingen voordat het bed opgezocht kon worden. Eerst de bak en daarna de katten nog een blikje voer. Buiten bleek een volle maan op de aarde neer te kijken. Minder fel door haar gordijn van wolken, maar kort daarop gaf ze haar ware glorie vrij.

Het herinnerde mij weer aan het nummer van Nena dat dertig jaar geleden een hitje werd.

Am Abend geht die Sonne unter

Der Mond geht auf, ich werde munter

Und die Nacht ruft laut nach mir

Dann muss ich los, ich kann nicht schlafen

Wir treffen uns in leeren Straßen

Und die Nacht ist jung wie wir

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Der Zauber hält nur eine Nacht lang

Wir tanzen in den Sonnenaufgang

Und wir fliegen auf den Mond

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Ach, war das toll heute...

...nein!

Nee... ach Quatsch!

Das hab ich doch nur so gesagt...

...ja..!

Muziek en tekst: C. Karges

Terugblik op het weekend

Een toch wel druk, maar ook gezellig weekend ligt achter ons.

Zaterdag werd de nieuwe wasmachine geleverd. Rond elf uur stonden ze voor de deur. Gelukkig had ik geregeld dat de wasmachine op de plek geplaatst zou worden en de oude meegenomen zou worden. Dat kwam dus mooi uit want voor die kerels is het dagelijks werk, dus de oude was zo beneden en de nieuwe stond zo op zijn plaats. Uiteindelijk moest ik de wasmachine toch verplaatsen, omdat de afvoer op een andere plek zat dan bij de vorige machine. Maar goed een kwartslag draaien en alles stond goed op zijn plek.

Daarna een deel van het huis direct maar gestofzuigd, onderwijl draaide de wasmachine een kort programma om het fabriekswater uit de machine te verwijderen. Verder nog wat tijd achter de pc doorgebracht. Ik had nog wat vinyl van The Dutch liggen dat ik gedigitaliseerd heb.

Tegen vieren begaven we ons naar het veldje voor de deur alwaar het buurtfeest werd gehouden. We wonen er nu al vijf jaar en het bleek dat de meeste gezichten onbekend voor ons waren. Dus kennis kunnen maken met een deel van de buurtjes en gezellig wat gepraat onder het genot van een hapje en een drankje. Om zes uur volgde een chinees buffet en aansluitend nog een bingo. Helaas bleek dat laatste een killer, want dit was niet echt een sfeer verhogende bezigheid. Dus na de tweede ronde hielden we het voor gezien.

Thuisgekomen nog wat tv gekeken waarbij we bij toeval terecht kwamen op het evenementen kanaal van Ziggo. Hier werden concerten van Lowlands uitgezonden. En zo konden we een groot deel van het uitstekende concert van Editors aanschouwen. Daarna volgde nog enkele nummers van Hurts. Toen het aanbod minder werd, zijn we naar bed gegaan.

Zondag was ik er rond tien uur uit. Opnieuw geen rondje fietsen, mede door het weer en de afzegging van mijn vriend. Zijn ouders namen de kinderen en kleinkinderen mee op een brunch vanwege hun trouwdag. Nog wat tijd achter de pc gezeten en tegen vieren richting Akersloot voor de verjaardag van het oudste kleinkind. Het was een gezellige boel en tegen acht uur waren we weer thuis. Hier zakte we beide weg in de bank, en om half elf besloten we maar te gaan slapen.

Avonden gevuld

Afgelopen maandag is de KRO dan eindelijk begonnen met het uitzenden van de derde serie afleveringen van Forbrydelsen, beter bekend als The Killing. Tien avonden lang mag Sarah Lund weer proberen een duistere en integrerende zaak op te lossen, die deze keer draait om de ontvoering van een meisje door iemand die probeert een oude zaak onder de aandacht van politie, justitie en zelfs de politiek te brengen.

Het betekend wel weer dat er doordeweeks wat minder geslapen kan worden, maar dat mag de pret niet drukken. Vanaf maandag zit ik weer aan de buis gekluisterd en volg de verrichting van Sarah met grote belangstelling.

Natuurlijk gaat het gewone leven door en probeer ik overdag gewoon productief te zijn. Tot op heden lukt dat eigenlijk prima. 

Eindelijk een rustige werkdag

De laatste dagen gingen weer in rap tempo voorbij. Vorige week woensdag werd ik voor de vijfde keer oom. Opnieuw een jongen die dit keer naar mij is vernoemd, evenals naar mijn vader. De naam blijft dus voortbestaan al heeft deze neef de achternaam van zijn vader gekregen.

Het betekende zondag een bezoekje aan de trotse ouders en de broer van deze kleine naamgenoot.

Verder moest er nog aardig wat gebeuren op het werk, voordat mijn collega met een goed gevoel op vakantie kon. Maar we kregen het voor elkaar en nu is het gewoon brandjes blussen als ze optreden en de boel verder draaiende houden.

Ook het blad eiste deze keer meer aandacht dan de voorgaande keren. Voor een nog te verschijnen special schreef ik een lang artikel over New Wave, deed een interview met Mr. So & So en had maar liefs acht recensie cd’s te bespreken. Het slokte aardig wat vrije tijd op maar leverde toch ook weer mooie verhalen op.

Oh ja, en dan was daar nog de kermis van Akersloot waar we op zondag 4 augustus een bezoek aan brachten. Een gezellige boel weer met veel bekende gezichten. We zijn zondag thuisgekomen en in bed beland. De volgende dag zat ik gewoon om half negen weer op het werk.

Het is hier momenteel rustig. De ontwikkelaars zitten druk in hun geprogrammeerde wereld en de achtergrond ruis wordt gevormd door een combinatie van een enigszins luidruchtige luchtverversing met het gemompel van de Service Desk medewerkers.

Tot slot de foto bij deze bijdrage is van hedenmorgen op weg naar het station en vlak voordat een korte regenbui losbarstte.

De werkweek zit er bijna op

Vrijdag middag en een uur voor vertrek naar huis. Het is me vandaag alles meegevallen op het werk. okay zolang je maar genoeg drinkt ende ramen flink tegen elkaar open zet kom je de dag wel door. De pauze bleek een ander verhaal. Op straat is het gewoon bloedheet en in slow motion probeer je je rondje te lopen.

Het kon niet voorkomen dat ik toch bezweet terug keerde op het werk. Maar de wind begint nu toe te nemen en we zitten hier nu echt in de tocht naar de klok van vijven toe te werken.

De BBQ was gisteren gezellig. Mijn befaamde saté een succes en de Hertog Jannetjes smaakte prima. De kleinkinderen hadden een zwembadje tot hun beschikking terwijl de ouderen zorgde in de schaduw te blijven. Een gezellig onderonsje en toen men rond half negen vertrok direct alles schoongemaakt en opgeruimd. Daarna nog tot tegen elven in de tuin gezete en na een douche naar bed gegaan.

Halverwege de nacht maakte een aanhoudend bellen bij de buren een einde aan de nachtrust. dit ging zo ongeveer een half uurtje door, totdat eindelijk de deur werd geopend. De buurtjes hebben de gewoonte om de donderdagavond in de kroeg door te brengen. Blijkbaar bleken ze gisteravond apart van elkaar naar huis te zijn gegaan, waarbij de laatste thuiskomer geen sleutel bij zich had gestoken. uiteindelijk keerde na een dik half uur de rust terug en konden we onze slaap vervolgen.

Vanmorgen stond de bestelwagen van de buurman al niet meer voor de deur. Of hij had wijselijk gekozen voor een vroeg vertrek, of ze waren gisteren met de auto naar de kroeg gegaan en had hij verkozen om naar huis te strompelen.

Goed ik hoop er een muzikaal weekend van te maken. Het artikel over de symfonische invloeden in de New Wave begint al vorm te krijgen. Het geraamte ligt er en nu is het enkel de vraag welke bands er in het artikel een nadere uitleg krijgen. Mijn verzameling bevat veel New Wave en ik zal er nog een lastige kluif aan krijgen om zoveel mogelijk bands in het artikel te verwerken. Gelukkig kan ik al een kijkje nemen hoe de special opgebouwd gaat worden en kan ik mogelijk verwijzen naar recensies die elders in het blad zullen verschijnen.

Daarnaast is het afwachten of de postbode weer wat bestellingen heeft afgeleverd. Afgelopen maandag had ik wat vinyl besteld van de Nederlandse jaren tachtig band The Dutch. Een goede New Wave band die met de single This Is Welfare in 1983 nog een bescheiden hit scoorde in de Nederlandse top 40. Indertijd dat Fonos nog bestond had ik hun mini-album This Is Welfare op cd besteld, met tevens in het achterhoofd de overige albums (Working In Los Alamos en Under The Surface) op een later tijdstip aan te schaffen. Helaas Fonos overleefde het niet en nu rest mij niets anders dan hun discografie op vinyl aan te schaffen en zelf te digitaliseren.

Een zoektocht op het internet leverde op dat recentelijk al het materiaal van een andere Nederlandse New Wave band, Secret Sounds, via iTunes verkrijgbaar is. Dus daar ga ik vanavond ook maar eens op zoek naar.

ik hou het nu voor gezien. tijd om mijn spullen te pakken en huiswaarts te gaan.

Toch weer naar het ziekenhuis

Gistermorgen probeerde ik mijn huisarts te bellen maar die bleek met vakantie. Gelukkig was mijn longarts nog wel bereikbaar en na telefonisch overleg met de assistente wilde ze mij toch graag vandaag zien.

De afgelopen weken had ik weer lichte verhoging gekregen en viel ik snel weer zo'n vier kilo af. Reden voor haar om mij toch te willen zien. Dus vanmorgen naar het ziekenhuis voor een Thorax foto en aansluitend een consult. Het spreekuur liep helaas flink uit en toen ik haar eindelijk sprak leek het met mijn longen toch wel in orde. Wel merkte ze, tijdens het onderzoek, een vergroting van mijn klieren in de nek op en besloot ze toch nog een bloedonderzoek aan te vragen. Dus aansluitend het laboratorium nog maar even bezocht en vier buisjes bloed af laten tappen. Morgen wordt ik telefonisch van het resultaat op de hoogte gebracht.

Omdat het toch later geworden was dan verwacht, heb ik het werk maar gebeld en gevraagd of ik de rest van de dag vrij kon nemen. Gelukkig was dat geen probleem.

Nu nog maar even een klein uurtje plat gaan, voordat ik aan het avondeten begin.

De zondag warmte ontsnapt

Zoals gezegd werd de zondag op het strand doorgebracht. We arriveerde rond een uur of elf en het was er best al druk. Snel de lakens neergelegd om de opgelopen warmte van het fietsen zo snel mogelijk aan de zee toe te vertrouwen. Met een watertemperatuur van 17° Celsius was het even wennen om door te komen maar daarna lagen we zeker een half uur heerlijk in het water te relaxen. Daarna terug naar de plek lekker bakken op de handdoek. Zodra de temperatuur weer ondragelijk werd, doken we de zee weer in. 

Rond een uur of vier aanvaarden we de terugreis. Dit keer via Akersloot om nog even een bezoek te brengen aan de kinderen en kleinkinderen. Uiteindelijk thuisgekomen maakte ik een Deense rundvleessoep klaar en nuttigde we er een uienstokbroodje met kaasjes bij.

De avond keken we de slotettape van de Tour de France en aansluitend de Avondetappe.

Nog even voor het slapen gaan

Ik had me voorgenomen vandaag op de fiets te stappen en een rondje te maken. Het weer was er naar. Misschien wat grijs, met 's morgens zelfs motregen, maar ik zat weer op die fiets en dat was alweer wat maanden geleden. Een mooie route gemaakt met weinig fietspaden, dus geen last van de discussie die de afgelopen weken het land domineert: Wielrijders op het fietspad.

Nee lekker door de polder en over smalle weggetjes. Een prima parcours, met als mineur dat de zon zich pas toonde toen ik de fiets in de schuur op borg.

Het vormde in ieder geval de voorbode voor de komende warme dagen. Morgen is het de bedoeling vroeg richting het strand te gaan. Op de fiets want anders sta je in de file. En dan proberen de temperatuur van rond de 28 graden Celsius, die aan de kust wordt voorspeld, te overleven door met je gat in het koele zeewater te gaan zitten.

Alsof je niet weg bent geweest

Al weer twee weken terug op het werk. En het is alsof er geen vakantie is geweest. De herinnering vervaagde al op de eerste maandag toen bij terugkeer mijn mailbox vol bleek te zitten met vragen en verzoekjes. Voordat de eerste kop koffie gedronken was, zat ik midden in de hectiek van het werk.

Gelukkig kunnen we nog zeggen dat we nog altijd de foto's hebben en de afgelopen weken werden er al enkele geplaatst op Flickr. Daar zullen er de komende tijd nog wel een aantal van bijkomen.

In mijn spaarzame vrije tijd probeer ik momenteel te werken aan een artikel over de progressieve rock invloeden in de new wave muziek en ben ik daarnaast druk bezig om Inferno van Dan Brown uit te lezen.

Opnieuw lijkt de new wave muziek mij in zijn kladden te pakken. Tien jaar geleden raakte ik er weer door besmet, na een autorit van ons Zwitsers vakantie adres naar huis. Het deed mij zelfs besluiten te stoppen met schrijven voor iO Pages, maar na een onderbreking van vijf jaar, keerde ik in 2010 terug op het nest. Hoe dan ook de muzikale stijl boeit nog steeds en iedere keer staan er weer bands op die de stijl nieuw leven in blazen. De afgelopen tijd liep ik al warm voor Everything Everything, Hurts, Clock Opera en Fiction terwijl ook de oudjes Orchestral Manoeuvres In The Dark, Depeche Mode en Ultravox weer van zich lieten horen.

Voor het eerst heb ik een boek van Dan Brown in het Engels gekocht en wel de Amerikaanse eerste hardback editie. Tot op heden deed ik dit alleen bij de nieuwe boeken van Orson Scott Card en Tad Williams. Ik moet zeggen het verhaal pakt me en ik kan naar eerlijkheid zeggen dat Dan Brown dit keer een verhaal aflevert dat mij van begin tot eind boeit en geloofwaardig overkomt. Het is veel interessanter dan de Da Vinci Code en minder over de top dan Het Verloren symbool en stoot Het Bernini Mysterie in deze van de eerste plaats aangaande Dan Brown favoriet. Van mij mag dit boek ook direct verfilmd worden. Dus kom op Ron Howard sluit Florence af en start met filmen.

Verwaarlozing

De afgelopen maanden heb ik deze blog zwaar verwaarloosd. Als een hoopje ellende lag hij ergens in een hoek stof te happen. Ik voelde niet de noodzaak om de blog te re-animeren. Ik slingerde mijn woorden liever via de Engelstalige tegenhanger het net op.

Natuurlijk stond mijn leven niet stil. Er gebeurde voldoende, waarover ik misschien in een komende bijlage eens uit zal weiden. Maar nu ga ik eerst eens een aantal weken genieten van vakantie. Even niets aan mijn hoofd. Even lekker uitslapen elke morgen en even de batterijen bijladen.

Vooral de afgelopen weken vroegen veel van me. Dus ik wil nu even heerlijk relaxen, hopelijk een goed boek, of misschien wel twee, lezen en genieten van zon, zee, strand en vriendin.

Na de vakantie hoop ik dan eindelijk weer eens wat nuttigs op het internet te zetten.