Toch weer naar het ziekenhuis

Gistermorgen probeerde ik mijn huisarts te bellen maar die bleek met vakantie. Gelukkig was mijn longarts nog wel bereikbaar en na telefonisch overleg met de assistente wilde ze mij toch graag vandaag zien.

De afgelopen weken had ik weer lichte verhoging gekregen en viel ik snel weer zo'n vier kilo af. Reden voor haar om mij toch te willen zien. Dus vanmorgen naar het ziekenhuis voor een Thorax foto en aansluitend een consult. Het spreekuur liep helaas flink uit en toen ik haar eindelijk sprak leek het met mijn longen toch wel in orde. Wel merkte ze, tijdens het onderzoek, een vergroting van mijn klieren in de nek op en besloot ze toch nog een bloedonderzoek aan te vragen. Dus aansluitend het laboratorium nog maar even bezocht en vier buisjes bloed af laten tappen. Morgen wordt ik telefonisch van het resultaat op de hoogte gebracht.

Omdat het toch later geworden was dan verwacht, heb ik het werk maar gebeld en gevraagd of ik de rest van de dag vrij kon nemen. Gelukkig was dat geen probleem.

Nu nog maar even een klein uurtje plat gaan, voordat ik aan het avondeten begin.

De zondag warmte ontsnapt

Zoals gezegd werd de zondag op het strand doorgebracht. We arriveerde rond een uur of elf en het was er best al druk. Snel de lakens neergelegd om de opgelopen warmte van het fietsen zo snel mogelijk aan de zee toe te vertrouwen. Met een watertemperatuur van 17° Celsius was het even wennen om door te komen maar daarna lagen we zeker een half uur heerlijk in het water te relaxen. Daarna terug naar de plek lekker bakken op de handdoek. Zodra de temperatuur weer ondragelijk werd, doken we de zee weer in. 

Rond een uur of vier aanvaarden we de terugreis. Dit keer via Akersloot om nog even een bezoek te brengen aan de kinderen en kleinkinderen. Uiteindelijk thuisgekomen maakte ik een Deense rundvleessoep klaar en nuttigde we er een uienstokbroodje met kaasjes bij.

De avond keken we de slotettape van de Tour de France en aansluitend de Avondetappe.

Nog even voor het slapen gaan

Ik had me voorgenomen vandaag op de fiets te stappen en een rondje te maken. Het weer was er naar. Misschien wat grijs, met 's morgens zelfs motregen, maar ik zat weer op die fiets en dat was alweer wat maanden geleden. Een mooie route gemaakt met weinig fietspaden, dus geen last van de discussie die de afgelopen weken het land domineert: Wielrijders op het fietspad.

Nee lekker door de polder en over smalle weggetjes. Een prima parcours, met als mineur dat de zon zich pas toonde toen ik de fiets in de schuur op borg.

Het vormde in ieder geval de voorbode voor de komende warme dagen. Morgen is het de bedoeling vroeg richting het strand te gaan. Op de fiets want anders sta je in de file. En dan proberen de temperatuur van rond de 28 graden Celsius, die aan de kust wordt voorspeld, te overleven door met je gat in het koele zeewater te gaan zitten.

Alsof je niet weg bent geweest

Al weer twee weken terug op het werk. En het is alsof er geen vakantie is geweest. De herinnering vervaagde al op de eerste maandag toen bij terugkeer mijn mailbox vol bleek te zitten met vragen en verzoekjes. Voordat de eerste kop koffie gedronken was, zat ik midden in de hectiek van het werk.

Gelukkig kunnen we nog zeggen dat we nog altijd de foto's hebben en de afgelopen weken werden er al enkele geplaatst op Flickr. Daar zullen er de komende tijd nog wel een aantal van bijkomen.

In mijn spaarzame vrije tijd probeer ik momenteel te werken aan een artikel over de progressieve rock invloeden in de new wave muziek en ben ik daarnaast druk bezig om Inferno van Dan Brown uit te lezen.

Opnieuw lijkt de new wave muziek mij in zijn kladden te pakken. Tien jaar geleden raakte ik er weer door besmet, na een autorit van ons Zwitsers vakantie adres naar huis. Het deed mij zelfs besluiten te stoppen met schrijven voor iO Pages, maar na een onderbreking van vijf jaar, keerde ik in 2010 terug op het nest. Hoe dan ook de muzikale stijl boeit nog steeds en iedere keer staan er weer bands op die de stijl nieuw leven in blazen. De afgelopen tijd liep ik al warm voor Everything Everything, Hurts, Clock Opera en Fiction terwijl ook de oudjes Orchestral Manoeuvres In The Dark, Depeche Mode en Ultravox weer van zich lieten horen.

Voor het eerst heb ik een boek van Dan Brown in het Engels gekocht en wel de Amerikaanse eerste hardback editie. Tot op heden deed ik dit alleen bij de nieuwe boeken van Orson Scott Card en Tad Williams. Ik moet zeggen het verhaal pakt me en ik kan naar eerlijkheid zeggen dat Dan Brown dit keer een verhaal aflevert dat mij van begin tot eind boeit en geloofwaardig overkomt. Het is veel interessanter dan de Da Vinci Code en minder over de top dan Het Verloren symbool en stoot Het Bernini Mysterie in deze van de eerste plaats aangaande Dan Brown favoriet. Van mij mag dit boek ook direct verfilmd worden. Dus kom op Ron Howard sluit Florence af en start met filmen.