Geschiedenis en het geloof

Ondertussen al weer een dikke week in april. Komend weekend een lang weekend naar een Landal park en Pasen ligt net achter ons. De afgelopen weken weer weinig aan deze blog toegevoegd. Merk dat ik toch weinig met de Nederlandse taal doe.


De uitvoering van de Matthäus Passion op 30 maart verliep niet onaardig. Kan het niet anders omschrijven. Ik zong goed, maar merkte dat ik mij dit jaar meer een luisteraar dan een uitvoerende voelde. Ik was meer bij de melodielijnen van de hobo, de vioolpartijen en de recitatieven en aria's van de solisten. Evengoed was het een goede uitvoering en mijn moeder vertelde dat de proefpersing van de cd erg goed klinkt. Morgen neemt ze afscheid van het koor waar ze 53 jaar lid van is geweest.

Na die uitvoering bleven de aria's lang in mijn hoofd hangen. En zelfs nu wil het af en toe gebeuren dat ik er weer eentje neurie. Vorige week keek ik veel naar interessante documentaires over Jezus op Discovery en History. Zo kwam ik in aanraking met de geschriften van Nag Hammadi, die mij erg interessant leken en daarom heb ik ze maar besteld via Bol.com, waar iemand het boek, als nieuw, voor tien euro goedkoper aanbood.














Terwijl ik op internet zocht naar 'De Nag Hammadi geschriften' doken er ook zaken over de dode zee rollen op. Dit bleek een lastiger zoektocht. Vele sites gaven aan dat de laatste en compleet herziene druk van 'De rollen van de dode zee' uit 2007 niet meer verkrijgbaar was. Vanmorgen probeerde ik het nog via de uitgeverij, maar ook die had niets meer liggen. Zij raadde mij aan om het bij tweedehands zaken te proberen. Ik had het toen ook al bij verschillende boekhandels in Haarlem geprobeerd, waaronder zelfs de Slegte. Daar informeerde ik naar de titel terwijl ik het boek 'De verloren Bijbel' kocht. Zij hadden enkel een eerdere persing uit 1994 in een ander filiaal liggen, die slechts een deel van de geschriften behandeld. Een tweede deel verscheen in 1995.


De eerste zoekopdracht via vinden.nl leverde mij al een online boekhandel op die het boek nog als nieuw in voorraad bleek te hebben. Dus besteld.

Het verbaast mijzelf wel dat ik met zoveel enthousiasme op zoek ben naar dit soort boeken. Eigenlijk ben ik sinds mijn belijdenis niet meer zo met het geloof of de bijbel bezig geweest. Na een aantal keren het avondmaal bijgewoond te hebben keerde ik de kerk de rug toe, omdat ik de manier van het kerkelijke belijden niet kon verenigen met mijn geloofsbelijdenis. Toch ben ik altijd bezig geweest met de boeken naast de bijbel. Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat de kerk de bijbel in zijn huidige vorm accepteert, terwijl dat boek al bijna 1750 jaar in zijn samenstelling bestaat. Toentertijd waren er al debatten over welke evangeliën wel en niet tot de de uiteindelijke bijbel inhoud toegelaten zouden worden. Door het accepteren van het geloof van de romeinse keizer Constantijn in 312 na Christus kreeg de katholieke kerk een flinke vinger in de pap, mede door haar hiërarchische vorm, die gestoeld was op het oorlogsapparaat van de Romeinen. Splintergroeperingen konden hun voet niet tussen de deur krijgen, zodat het ene na het andere boek op de stapel van gnostische geschriften belandde en uiteindelijk na de aanname van de inhoud van de bijbel op de zwarte lijst verscheen.

Gedurende de hele Middeleeuwen werden gelovigen van de gnostische leer vervolgd, bekeerd of uitgeroeid en belandde hun boeken op de brandstapel. Men mag dan ook van geluk spreken, dat vele van de boeken, waar tot aan de jaren en veertig en vijftig van de vorige eeuw nog enkel over werd gesproken als van horen zeggen, plotseling opdoken in een tijdsbestek van nog geen twaalf jaar. Eerst werden in 1945 de geschriften van Nag Hammadi gevonden, met onder andere evangeliën van enkele andere discipelen van Jezus Christus, zoals Philippus en Thomas, en de brieven en de openbaring van Petrus en Johannes. Een kruik met boeken, mogelijk door priesters begraven rond 367 na Christus, nadat de 39ste Paasbrief van de bisschop van Alexandrië, Athanasius, melding maakte van de volledige canon van het Nieuwe Testament zoals dat nu bestaat, werd door een boer opgegraven, toen deze op een begraafplaats op zoek was naar vruchtbare grond voor zijn akker. Tussen 1947 en 1956 doken de dode zee rollen op. Nadat een herder, tijdens het zoeken naar een afgedwaald schaap, in één van de grotten aardewerken kruiken had gevonden, waarin papyrusrollen bleken te zitten, werden in de buurt van Qumran in de daarop volgende negen jaar in nog eens tien grotten bijbelgeschriften, aanverwante geschriften en geschriften over het dagelijks leven gevonden die dateren van de periode van ca. 250 vóór Christus tot ca. 50 na Christus.


De Schotse journalist en schrijver Graham Hancock wakkerde het vuurtje jaren geleden weer aan, toen ik het boek De Talisman, dat hij samen met Robert Bauval schreef, las. Hierin wordt ook verteld over de gnostische geschriften en de volgelingen, die door de katholieke kerk werden vervolgd en verketterd.

Nu wachten er dus een aantal boeken op mij om gelezen te worden. In de komende dagen zullen ze op mijn deurmat belanden en kan ik ze gaan lezen. Ze betekenen een andere kijk op de bijbel, op het geloof en op Jezus.

Overpeinzingen

Nog een week te gaan voor de uitvoering. Gisteren merkte ik dat twee stukken er toch nog niet goed genoeg in zitten. Deze vereisen dus nog enige aandacht in de komende week. We startten de avond een half uur vroeger dan normaal, omdat het kinderkoor mee kwam oefenen. De twintig kinderen die er waren brachten helaas niet het volume in het openingskoor, dat ik van vroeger gewend was. In de jaren dat ik als kind mee zong, stond er het dubbele aantal aan kinderen. Hopelijk klinkt het volgende week donderdag en vrijdag beter. De kaartverkoop verloopt trouwens prima en met nog een week te gaan zit de kerk zo goed als vol. Mijn zwarte colbert heb ik gisteren aangeschaft en ik zit nu alleen nog te wachten op mijn eigen partituur, die ik vorige week in Duitsland besteld heb.

Gisteren ook weer een bezoek gebracht aan het ziekenhuis. De longarts deelde me mee dat er op de foto niets was te zien. Verder bleek het longonderzoek ook goed gegaan te zijn en was er in het bloed ook niets te zien. Alles hangt dus nu af van de echo van komende donderdag en het gesprek met de internist komende vrijdag. Volgens mijn moeder zag ik er beter uit dan vorige week. De pijn lijkt ook langzaam minder te worden en ik heb het idee dat het ergste toch weer achter de rug is. Soms ben ik dan bang dat ik misschien overdrijf dat ik weer aanstuur op een storm in een glas water. Maar aan de andere kant als ik niks zeg en het niet onder de aandacht van de artsen breng gebeurd er verder ook niks. Het is soms een spagaat waar je in terecht komt. Gelukkig ben ik echt ziek, en valt dat evengoed nog steeds op te maken uit de foto’s die gemaakt worden. Want al was alles goed bij de longarts, de Sarcoïdose zit er nog steeds. En de opgezette lymfeklieren achter mijn longen zijn er het bewijs van.


De lente slaat nu goed om zich heen. Alsof het startschot van dinsdagmorgen kwart over zes de reden voor de natuur was om eens flink uit te pakken. Het is nu al één van de warmste maart maanden uit de weergeschiedenis en de afgelopen - en komende dagen met temperaturen tot 16° Celsius en hoger zullen deze maand alleen maar hoger op de lijst doen eindigen. Het zorgt er in ieder geval voor dat de sfeer op straat en op het werk veel vrolijker is. Iedereen houdt van een zonnetje en warmte, en dat valt ook duidelijk op te maken uit het straatbeeld. Tijdens de lunch is het drukker op straat. De terrassen vullen zich en iedereen geniet op zijn of haar manier van de zon en warmte die ons worden geschonken.


Helaas is niet alles zonneschijn. In België proberen families het plotseling verlies van hun kind te verwerken. In Frankrijk besluit een man zeven mensen van het leven te beroven, omdat hij het niet eens is met de Westerse denkwijze. In Amerika maken de Republikeinse kandidaten elkaar zwart, en zetten de vuile was al buiten voordat de strijd met Obama wordt aangegaan. En Nederland haalt het nieuws met de zoveelste treinstoring in korte tijd.

Je kunt zeggen is het niet de ver van mijn bed show. Ik vind van niet want zo langzamerhand lijkt het erop dat we als beschaving steeds verder afglijden. Tegenstellingen worden uitvergroot en ongenoegen moet veel vaker op harde wijze getoond worden. Is het niet met grove bewoording op een forum of als reactie op een artikel waarmee men het niet eens is, dan verliest men wel de realiteit op een andere manier en maakt het standpunt duidelijk via terreuraanslagen, ontploffingen of simpelweg neerschieten van onschuldigen. En dat is het ergste van dit alles de laffe aanslagen op onschuldigen mensen. Mensen die misschien zelfs wel hetzelfde idee over de toestanden hebben als de pleger, maar het op een andere wijze proberen op te lossen, worden slachtoffer van een radicalist. Waar gaan we in deze wereld zo langzamerhand naar toe, als de grootste schreeuwer zijn zin krijgt en de lafste radicalist zijn standpunten met aanslagen probeert te bewerkstelligen. We glijden af, en zoals het er nu naar uit ziet is er niemand die dit stop kan zetten.