Een nieuw doel

Alweer bijna twee weken voorbij zonder een bijdrage. Het valt me een beetje tegen. Is er dan niets te vertellen, valt er dan niets te beleven?

Jawel hoor. Zo was ik afgelopen zaterdag aanwezig bij het concert van China Crisis in de Boerderij in Zoetermeer. Een gezellig avondje uit met vrienden. Het leverde nog een leuke plaat op met de beide heren, Eddie Lundon en Gary Dale de vaste kern, van China Crisis.

Zondag had een mooie dag aan het strand moeten worden. Maar de wind gooide roet in het eten. Dus werd het lounchen in de achtertuin en wat rondsurfen op het internet.

Gisteren bezochten we de nieuwe locatie van het werk. Vanaf maart volgend jaar betrekken we de vierde en vijfde etage van een pand om de hoek. Tijdens de rondleiding en lunch tevens nog maar even de mogelijkheid genomen om wat foto's van het uitzicht te maken. Het uitzicht hieronder is het zicht op het AMC.

Hieronder het uitzicht op één van de oude kantoren van de ABN-AMRO. Het betreft één van de grootste kantoorpanden in Amsterdam die al geruime tijd leeg staat. Binnenkort gaat het tegen de vlakte en zullen er op die lokatie twee woontorens voor studenten verrijzen. De bedoeling is dat er een winkelstraat komt en een makkelijke toegang richting het station. Daarnaast zal er nog een derde woontoren verrijzen die mogelijk voor de huisvesting van bejaarden gebruikt gaat worden.

Maar goed dit wat betreft de belevenissen in de afgelopen dagen. Zoals de titel al doet vermoeden loop ik met een nieuw doel in mijn hoofd. Dit doel heeft alles te maken met muziek. Ik wil een aaneensluitende reeks berichten gaan schrijven over albums, die mij in de loop der jaren geraakt hebben. Albums die voor mij belangrijk waren in een bepaalde periode van mijn leven. Albums die ik als een canon van mijn leven beschouw. In welke vorm ik dit ga gieten en aan hoeveel albums ik überhaupt aandacht wil gaan besteden is voor mij nog een onbeantwoorde vraag. Daarnaast wil ik mijzelf ook geen verplichting op gaan liggen. Het moet leuk blijven af en toe een stukje te schrijven.

Dus ja de komende tijd wil ik hier goed over nadenken. Maar dat ik meer wil gaan schrijven over muziek is zeker. Ik schrijf tenslotte al jaren voor een muziekblad, dus ik kan putten uit een flink archief aan recensies.

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan

Het weekend Keulen ligt weer achter ons. Een prettig weekend met enkel hoogte punten.

Na een relaxte treinreis, wat een verschil met de reis van vorig jaar spetember naar Essen, arriveerde we rond kwart voor twee in ons hotel; gelegen op een steenworp afstand van het centrum. Vanwege de warmte bleek het raadzaam om je om te kleden en vrij zomers gekleed begaven we ons op winkel pad.

Keulen blijkt een flinke enclave aan Italianen te herbergen, waarvan de generaties, voortgekomen uit de gastarbeiders die ooit in de jaren vijdtig en zestig naar de stad trokken voor werk in de fabrieken en mijnen van het Ruhrgebied, hun werkterrein verlegd hebben naar het restaurantwezen. Hoewel ik tot op heden nog nooit in Italië ben geweest, m'n ontgroening staat reeds voor volgend jaar gepland, ben ik nog nooit een stad tegengekomen waarbij je op iedere hoek over de borden van een Italiaans restaurant struikelt.

Dus kon het niet verwonderlijk zijn dat we na een lekkere wandeling in het restaurant Cosa Nostra belanden, alwaar we vanaf het terras een mooi uitzicht over de Rijn hadden. Een Argentijnse steak met een glas wijn (voor mevrouw) en twe halve liters Weizen verder, trokken we de stad in op koopjesjacht.

Na het shoppen begaven we ons naar de Heumarkt waar we nog een tijdje op een terrasje doorbrachten, zoals je raad weer bij een Italiaan, en ons de wijn, weizen en een pizza Tonijn lieten welgevallen. In het hotel aangekomen, viel ik als een blok in slaap.

De zaterdag werd opnieuw aan winkelen besteed, en na een snelle hap bij jawel, opnieuw een Italiaan, terug naar het hotel voor een douche, een tukje en een omkleding voor het concert. Onderweg nog even bij een Italiaan langs voor een Griekse salade en daarna de overvolle tram naar het RheinEnergie Stadion.

We arriveerden op tijd om van de vier voorprogramma's Megaherz en Standmaul nog te zien, waarna het tijd was voor Unheilig.

De gehoopte langere set bleef uit. De setlist uit de vorige bijdrage werd gewoon gespeeld, al nam Der Graf ruimschoots de tijd om afscheid te nemen en het publiek flink mee te laten doen.

Om klokslag elven was het dan ook echt gedaan. Waarna we drie kwartier later op een terrasje aan de Heumarkt neerstreken voor een afzakkertje. Het was druk en we kwamen naast vier oudere dames terecht, die de zaterdag aan boord van een Rijncruise hadden doorgebracht, waar ze all-in waren getrakteerd op een Schlager middag en avond. Gezellig babbelen dus waarna we uiteindelijk om half twee in het hotel belandden.

De zondag was het na het ontbijt opruimen. Om kwart over elf werden we door de receptie gebeld dat we er nu echt uit moesten. Op naar het station, waar we de trollies in de kluis plaatsten en nog een korte maar leuke wandeling door de oude stad maakten. Nog even langs bij La Tagliatella voor een tonijn pizza en een Weizen en daarna de trein terug naar huis. Opnieuw erg relaxt, zodat we uitgerust om iets over zevenen weer thuis arriveerden.

Aftellen

Nog slechts drie dagen te gaan en dan vind het afscheidsconcert plaats van de band die sinds maart 2012 een groot deel van mijn door muziek gedomineerde leven uitmaakt. Unheilig staat dan voor het laatst op de bühne. 

Zoals het zich laat aanzien zal de setlist zeker bestaan uit het materiaal dat sinds begin mei tijdens de concerten van de Ein letztes Mal tournee. Die setlist bevatte de volgende nummers:

Ein letztes Mal - Intro

Hinunter bis auf Eins

Als wär's das erste Mal

Glück auf das Leben

Eisenmann

Unter deiner Flagge

Feuerengel

An deiner Seite

Mein Leben ist die Freiheit

Lichter der Stadt

Wir sind alle wie eins

So wie du warst

Die Weisheiten des Lebens

Wie in guten alten Zeiten

Große Freiheit

Zeit zu gehen

Für mich soll's rote Rosen regnen

Geboren um zu leben

Für immer

Maschine

Der Vorhang fällt

Vanaf het moment dat vorig jaar bekend werd gemaakt dat 10 september 2016 het laatste concert voor Unheilig zou worden, kregen fans de kans voor dit speciale concert hun favoriete nummers door te geven. Hiervan zullen er een aantal aan de setlist van zaterdag toegevoegd gaan worden.

Ik ben dus heel benieuwd wat ons zaterdagavond te wachten staat. Een ding is zeker het zal een zeer emotioneel afscheid worden.

De tijd raast maar voort

Ruim een jaar geleden schreef ik mijn laatste bijdrage. Ik was toen vol van de NS, helaas voor hun op een vrij negatieve manier. De afgelopen weken was de negatieve aandacht vooral gericht op Postnl, die het pakketjes bezorgen steeds slechter in de vingers lijkt te hebben.

Met iedere naamswijziging loopt de service terug. En vooral het feit dat ze iedere keer voor de klant buigen, het aantal keren sorry kan ik al op twee handen tellen, maakt het er niet beter op. De introductie van hun app voor het in de gaten houden van je pakketjes, levert eigenlijk alleen maar frustraties op. Temeer omdat de track & trace sites van buitenlandse posterijen in de regel beter op de hoogte zijn van de locatie van een pakket, zelfs als het al in Nederland is, dan Postnl zelf.

Maar goed na een aantal klachten en opmerkingen lijkt het nu eindelijk beter te gaan. En ik mag blij zijn dat ik mijn pakketjes op het werk kan laten bezorgen, want een vriend is er slechter aan toe. Die mailt me geregeld gefrusteerd dat er weer e.e.a. verdwenen is.

Onderwijl dus weer een jaar verder en ook een jaar ouder. Ben de vijftig onderwijl gepasseerd, wat ik met een groots feest op 5 mei gevierd heb. Op de dag zelf verbleef ik een aantal dagen in Zwitserland, waar ik Bern bezocht, door de sneeuw in het Kander dal wandelde met als hoogtepunt een concert van Unheilig, die ik voor de vijfde keer aanschouwde.

Maar goed dit was weer even een kleine introductie. ik probeer weer terug te komen, mede ingegeven door een neef van mij die afgelopen woensdag voor een studiejaar naar Palermo vertrok om aldaar zijn studie Italiaans en Geschiedenis te vervolgen. Hij is donderdag direct met een blog van start gegaan.