De uitvoering van de Matthäus Passion op 30 maart verliep niet onaardig. Kan het niet anders omschrijven. Ik zong goed, maar merkte dat ik mij dit jaar meer een luisteraar dan een uitvoerende voelde. Ik was meer bij de melodielijnen van de hobo, de vioolpartijen en de recitatieven en aria's van de solisten. Evengoed was het een goede uitvoering en mijn moeder vertelde dat de proefpersing van de cd erg goed klinkt. Morgen neemt ze afscheid van het koor waar ze 53 jaar lid van is geweest.
Na die uitvoering bleven de aria's lang in mijn hoofd hangen. En zelfs nu wil het af en toe gebeuren dat ik er weer eentje neurie. Vorige week keek ik veel naar interessante documentaires over Jezus op Discovery en History. Zo kwam ik in aanraking met de geschriften van Nag Hammadi, die mij erg interessant leken en daarom heb ik ze maar besteld via Bol.com, waar iemand het boek, als nieuw, voor tien euro goedkoper aanbood.
Terwijl ik op internet zocht naar 'De Nag Hammadi geschriften' doken er ook zaken over de dode zee rollen op. Dit bleek een lastiger zoektocht. Vele sites gaven aan dat de laatste en compleet herziene druk van 'De rollen van de dode zee' uit 2007 niet meer verkrijgbaar was. Vanmorgen probeerde ik het nog via de uitgeverij, maar ook die had niets meer liggen. Zij raadde mij aan om het bij tweedehands zaken te proberen. Ik had het toen ook al bij verschillende boekhandels in Haarlem geprobeerd, waaronder zelfs de Slegte. Daar informeerde ik naar de titel terwijl ik het boek 'De verloren Bijbel' kocht. Zij hadden enkel een eerdere persing uit 1994 in een ander filiaal liggen, die slechts een deel van de geschriften behandeld. Een tweede deel verscheen in 1995.
De eerste zoekopdracht via vinden.nl leverde mij al een online boekhandel op die het boek nog als nieuw in voorraad bleek te hebben. Dus besteld.
Het verbaast mijzelf wel dat ik met zoveel enthousiasme op zoek ben naar dit soort boeken. Eigenlijk ben ik sinds mijn belijdenis niet meer zo met het geloof of de bijbel bezig geweest. Na een aantal keren het avondmaal bijgewoond te hebben keerde ik de kerk de rug toe, omdat ik de manier van het kerkelijke belijden niet kon verenigen met mijn geloofsbelijdenis. Toch ben ik altijd bezig geweest met de boeken naast de bijbel. Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat de kerk de bijbel in zijn huidige vorm accepteert, terwijl dat boek al bijna 1750 jaar in zijn samenstelling bestaat. Toentertijd waren er al debatten over welke evangeliën wel en niet tot de de uiteindelijke bijbel inhoud toegelaten zouden worden. Door het accepteren van het geloof van de romeinse keizer Constantijn in 312 na Christus kreeg de katholieke kerk een flinke vinger in de pap, mede door haar hiërarchische vorm, die gestoeld was op het oorlogsapparaat van de Romeinen. Splintergroeperingen konden hun voet niet tussen de deur krijgen, zodat het ene na het andere boek op de stapel van gnostische geschriften belandde en uiteindelijk na de aanname van de inhoud van de bijbel op de zwarte lijst verscheen.
Gedurende de hele Middeleeuwen werden gelovigen van de gnostische leer vervolgd, bekeerd of uitgeroeid en belandde hun boeken op de brandstapel. Men mag dan ook van geluk spreken, dat vele van de boeken, waar tot aan de jaren en veertig en vijftig van de vorige eeuw nog enkel over werd gesproken als van horen zeggen, plotseling opdoken in een tijdsbestek van nog geen twaalf jaar. Eerst werden in 1945 de geschriften van Nag Hammadi gevonden, met onder andere evangeliën van enkele andere discipelen van Jezus Christus, zoals Philippus en Thomas, en de brieven en de openbaring van Petrus en Johannes. Een kruik met boeken, mogelijk door priesters begraven rond 367 na Christus, nadat de 39ste Paasbrief van de bisschop van Alexandrië, Athanasius, melding maakte van de volledige canon van het Nieuwe Testament zoals dat nu bestaat, werd door een boer opgegraven, toen deze op een begraafplaats op zoek was naar vruchtbare grond voor zijn akker. Tussen 1947 en 1956 doken de dode zee rollen op. Nadat een herder, tijdens het zoeken naar een afgedwaald schaap, in één van de grotten aardewerken kruiken had gevonden, waarin papyrusrollen bleken te zitten, werden in de buurt van Qumran in de daarop volgende negen jaar in nog eens tien grotten bijbelgeschriften, aanverwante geschriften en geschriften over het dagelijks leven gevonden die dateren van de periode van ca. 250 vóór Christus tot ca. 50 na Christus.
De Schotse journalist en schrijver Graham Hancock wakkerde het vuurtje jaren geleden weer aan, toen ik het boek De Talisman, dat hij samen met Robert Bauval schreef, las. Hierin wordt ook verteld over de gnostische geschriften en de volgelingen, die door de katholieke kerk werden vervolgd en verketterd.
Nu wachten er dus een aantal boeken op mij om gelezen te worden. In de komende dagen zullen ze op mijn deurmat belanden en kan ik ze gaan lezen. Ze betekenen een andere kijk op de bijbel, op het geloof en op Jezus.
