Ziekenhuis en fietsen

Vorige week woensdag was het dan zo ver de APK keuring. Dit keer had ik er drie maanden op moeten wachten. De foto van mijn longen was vrij snel gemaakt en toen kon ik bij de long afdeling gaan zitten wachten op het longonderzoek. Maar als je dan eenmaal aan de beurt bent gaat het toch best wel snel en de oefeningen waren gedaan voor ik er erg in had.

Kon direct doorlopen naar de wachtruimte voor de longarts. Het duurde even, en ik doodde de tijd met sudoka’s spelen op mijn Blackberry. Slechts 18 minuten te laat werd ik opgeroepen en werden de foto en het onderzoek doorgenomen. Ook de labresultaten van een bloedafname van enkele weken eerder kwamen aan bod. In het bloed was niets te zien, geen afwijkende waarden. De longfoto zag er op zich goed uit, al waren de lymfeklieren nog steeds zichtbaar. Het longonderzoek was prima verlopen. Ik vroeg of ik weer sporten kon. Een hartfilmpje moest uitsluitsel geven. Toen dat ook geen probleem gaf was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Zondag was dan de eerste fietsronde in maanden. We deden het rustig aan, want m’n vriend had ook al maanden niet meer gereden. Een rondje van zo’n drie kwartier, gemiddelde snelheid rond de twintig kilometer. We kozen voor Heemskerk, Castricum en weer terug naar Uitgeest. De laatste keer dat ik het reed, was ik compleet dood gegaan. Nu ging het eigenlijk van een leien dakje. Maar ja je lichaam toont dan altijd wel andere ongemakken, zoals je achterste die al tijden niet meer gewend is om op een smal zadel te zitten.

Na het fietsen nog een bak koffie gedronken. De plannen voor de middag hebben we maar doorgeschoven toen de regen zich aandiende. Een lekker middagje muziek luisteren en internetten volgde.