Terugblik op een hectische periode deel 2

Op zaterdag 2 juli vertrokken we voor een vakantie van twee weken naar Zwitserland, in het kanton Berner-Oberland. De eerste week verbleven we in een Ferienwohnung in Faulensee. Bij een ouder stel genaamd Bühlman. De woning lag met zijn achterkant langs de doorgaande weg en vanuit onze slaapkamer aan de voorkant keken we op de Niessen, de Zwitserse natuurlijke pyramide.

Deze eerste week deden we het rustig aan. Ondanks het mooie weer ondernamen we twee wandelingen naar Spiez, de kustweg, bezochten we de Niederhorn, Thun en Interlaken. Verder namen we ook onze rust om bij te tanken. Lazen onze meegenomen boeken en genoten van het weer. In de avonden wanneer het wat koeler werd maakte we nog een wandeling door het dorp, terwijl we zelfs twee middagen op een strandje doorbrachten en zwommen in de Thunersee. Uit eten deden we een avond bij de Seerose, het leverde wel een gepeperde rekening op maar de ambiance was bovenmatig prettig.

De tweede week brachten we weer door in de ons bekende omgeving van het Kanderdal, waar we in een zeer riante Ferienwohnung verbleven. We maakte dit keer tripjes naar de Oeschynensee, Schynige Platte, First, Grindelwald, Brienz en haar Rothorn. We aten nog een keertje heel lekker bij de stationsrestauratie van Spiez en moesten helaas een dag schuilen in de woning vanwege de regen.

Een zeer geslaagde vakantie in Zwitserland werd nog gevolgd door een week thuis. De maandag na thuiskomst ontving ik de bevestigende diagnose dat ik Sarcoïdose had, of ook wel Sarco, zoals ze het op de Forum pagina noemen. Had me ondertussen flink ingelezen en het werd nu zaak om een plan van aanpak te maken voor het terugkeren naar 100% werken. Een bezoek aan de longarts, met de nodige onderzoeken en bloedafname, liet een verbeterd beeld zien, al bleek ik een opgezette mild te hebben. De lymfeklier was afgenomen, mijn longinhoud toegenomen en mijn bloedwaarden werden langzaam normaler zodat de longarts een volgende controle voor eind oktober inplande.

Na mijn vakantie begon ik met 50%, vijf dagen van vier uur. Iedere twee weken voerde ik het aantal met een uur op, totdat ik halverwege september weer op 100% zat. De vermoeidheid bleef, zodat de weekenden voornamelijk gebruikt werden voor het bijtanken, dus veel rusten. Pas eind september maakte ik weer voor het eerst afspraken.

Terugkijkend kan ik stellen dat ik mij beter voel dan een aantal maanden terug maar weet dat ik er nog lang niet ben. Ik herstel nog steeds, de irritante hoest is er soms wel en soms niet. Bij het minste of geringste pijntje, tinteling of wat dan ook schiet je bijna in de stress voor weer een mogelijke aanval en ik kijk reikhalzend uit naar eind oktober wanneer de volgende periodieke controle plaats vind. Volgende week zit ik weer bij de neuroloog, omdat ik al weken een tinteling in mijn rechter arm en hand voel.

Gelukkig kan ik weer hele dagen werken en zijn mijn nachten nu voldoende om weer volledig bij te tanken. Hoe mijn toekomst er verder uit zal zien durf ik niet te bedenken. Ik leef soms bij de dag, maar probeer wel weer afspraken te maken en leuke dingen te doen.