Het einde van de vakantie nadert

Vrijdag avond en nog een weekend te gaan, dan zit de vakantie er voor 2012 weer op. Drie weken vrij gehad, drie weken bijgetankt. Onvergetelijke concerten bezocht, uitgerust, uitgeslapen en vooral de laatste week nog flink aan het opruimen geweest.

Wat vooral opviel was dat ik gedurende de afgelopen drie weken pas na negen uur uit bed kwam. Nu gebeurde het geregeld dat we 's avonds tot ver over twaalven tv keken, en ja dan wordt het al snel weer laat in de morgen dat je uit bed kruipt. De weekenden in Leuven en Exloo was het anders, zeker in Exloo waar het ontbijt standaard tussen half negen en half tien werd gepresenteerd.

Het TW Classic festival was ook dit jaar weer goed, al blijf Amy MacDonald "the girl next door" met een gitaar die moeilijk te verleiden is haar comfort zone te verlaten. Aardige muziek, waar het festival terrein van Werchter niet echt warm voor liep.

Het overtuigen was er bij The Kaiser Chiefs wel, maar het geluid stond veel te hard (luidste van de dag) en de zanger heeft de nare gewoonte na ieder nummer schreeuwerig duidelijk te maken dat ze The Kaiser Chiefs zijn. Hoog tijd om de achterzijde van het veld op te zoeken en lekker plat te gaan om weer te ontwaken bij de eerste tonen van de Belgische Iron Maiden: de Kreuners. Even lekkere Nederlandstalige rockmuziek met aan het einde hun bekendste hit Ik wil je, hou van me, blijf bij me. Even daarvoor hadden zo'n duizend dames de kans met de zanger op het podium te mogen dansen.

Anders was dat bij Sting. Niet routineus, maar gedreven en vol enthousiastme speelde hij met zijn uitstekende band in anderhalf uur de heide compleet plat. Wat een concert en voor ons aansluitend de vaststelling dat Lennie dit niet zou overtreffen. Dus keerde we terug naar Leuven en het hotel. In de bar nog een lekker Leffe Bruin en daarna plat.

De tweede week verliep rustig. Met als hoogtepunt het bezoek aan IKEA en de donderdag met de kleinkinderen.

Het tweede wekend in Exloo met op zaterdag het concert van Unheilig, waarvoor ik in een eerdere bijdrage al de recensie schreef. Het brengt ons bij de derde week die voornamelijk in het teken van opruimen stond. De schuur, de tuin en het huis ze moesten er deze week allemaal aan geloven. En natuurlijk donderdag opnieuw de kleinkinderen.

Nu rest nog het weekend. Maandag gaan we er weer tegenaan.

Wat gaat een weekend snel

Maandag morgen, net Engeland - Italië gezien en nog even aan het nagenieten van het voorbije weekend, maar ook alweer vooruitkijkend met Unheilig op de achtergrond. Het was een heerlijk weekend. Vrijdag om half één vertrokken en met een tussenstop in Schijndel naar Leuven gereden. De Garmin kan daarin een zegen en een vloek zijn. De vloek volgde na Eersel en het overschrijden van de Belgische grens. Het apparaat stuurde ons rechtstreeks de file in, die zich in Dessel aan het vormen was voor Graspop. Na een uur wisten we eruit te komen en konden we onze reis via Mol en Geel vervolgen. Uiteindelijk bereikten we over zessen ons hotel in Leuven. Een uur later dan gepland.

Een voordeel was dat we voor het eerst in al die jaren dat we richting België afzakken eens een keer op de vrijdagavond een diner konden nuttige in een restaurant in de buurt. We kozen voor restaurant De Troubadour en kregen een heerlijk maal voorgeschoteld. Na het eten nog een lekker ijsje bij ijssalon Galetje en toen door naar het hotel. Terwijl de vrouw met de laptop naast me zat bekeken we met een groep andere hotelgasten, overwegend Nederlanders en Duitsers, de wedstrijd Duitsland - Griekenland, onderwijl genietend van een heerlijk glas Leffe, aangeboden door Hotelspecials.nl en het Mercure Hotel Leuven.

De volgende morgen bijtijds op. Niet alleen vanwege TW Classic maar ook om de braderie De Langste Dag over te lopen. Een gezellige rij met kramen in het afgesloten centrum van Leuven. al die luxe auto's die zo nodig in het straatbeeld getoond diende te worden lieten we links liggen. Stands met allerhande artikelen kregen de belangstelling, en leverde leuke aanwinsten op. Terug in het hotel, nog even omkleden en relaxen voordat de tocht naar Werchter werd aanvaard.

Amy MacDonald was de eerste artiest die we aanschouwde. Op zich een prima optreden, al bleek de dame in haar comfort zone achter gitaar en microfoon en klonken de nummers haast alsof de cd op de achtergrond draaide. Ze speelde een uur lang een dwarsdoorsnede van haar drie albums inclusief de hitjes.

De Kaiser Chiefs waren de volgende in de rij. Een uur lang voornamelijk hitjes, en volgens mij was ieder nummer wel terug te vinden op het recentelijk verschenen Souvenir. Op zich geen slechte muziek, een leuke combinatie van rock, ska en punk met hier en daar Beatles invloeden, maar het wordt vervelend als Ricky Wilson, de zanger van de band, te pas en te onpas blijft schreeuwen "We are the Kaiser Chiefs." Op een gegeven moment weet je dat als luisteraar wel. Niet verwonderlijk dus dat we, mede door het harde geluid, KC was de hardst klinkende band van de dag (tenminste die wij meemaakte), maar een weg zochten naar het rustiger gelegen achterveld en ons daar op een deken neerlegde. Zodra de laatste tonen wegstierven, verruilde ik werkelijkheid voor dromenland, om weer te ontwaken toen de Kreuners op kwamen. Een Vlaamse hardrock band, met Nederlandstalige teksten, die ooit in 1990 zelfs de Nederlands hitlijsten binnendrongen met hun single Ik wil je.

Daarna volgde Sting. Onderwijl stonden we weer dichter op het podium en waren we getuige van een prima optreden. Een band in vorm en een zanger met zeer sterke stem en duidelijk enthousiasme slingerde in moordend tempo 18 nummers binnen anderhalf uur over een uitzinnig veld vol publiek. Een prima mix van solo en The Police nummers met een uitzinnige violist en een bij vlagen briljante gitarist. Logisch dat we het na dit concert voor gezien hielden. In het verleden was na een weergaloos concert van Santana Doe Maar als thuiskomen van een koude kermis. Dus geen Lenny Kravitz maar lekker terug naar het hotel en ons laven aan de Leffe Bruin.

Zondag reden we via Mechelen naar huis. Genoten van een heerlijke lunch bij Marokkaans restaurant Ronda op de Vismarkt en kochten bij 't Ankertje nog even en voorraadje Gouden Carolus in met onder andere de hier niet verkrijgbare Cuvee van de Keizer, zowel rood als blauw, en de Maneblusser.

En zo zit het weekend er weer op, lonkt het bed en kijken we morgen weer wat de dag ons brengen mag. Nog twee weken vakantie met nog een heerlijk weekend en concert in het vooruitzicht.

Weekend weg

Ze zeggen wel eens "Time flies, when you are having fun." Nou daar lijkt het wel erg veel op. De eerste week van de vakantie zit er alweer bijna op. Ondanks het relaxte karakter van de week, zijn we toch best druk geweest. Het huis eens opgeruimd, de boekenkasten door gestruind en boeken op eBay en Marktplaats gezet, en zowaar afgelopen woensdag nog een flink stuk wezen fietsen.

Tot mijn spijt verder nog maar weinig foto's gemaakt, maar dan kan komend weekend best wel eens verandering in komen wanneer we met een kwartiertje naar Leuven vertrekken. Even een weekendje in het Mercure hotel. Een beetje struinen door de stad en zaterdag middag en avond naar TWClassic in Werchter voor een onvervalst muziek festival waar vooral de artiesten Amy MacDonald, Kaiser Chiefs, Sting en Lenny Kravitz ons trekken. We hoeven er pas rond half vier 's middags te zijn wanneer Amy MacDonald begint.

Het fietsen ging woensdag trouwens best lekker. Een leuk rondje, lekker weer en verrassende taferelen, die een fotomoment verdiende. Grazende koeien, een oude schuur, een alcapa, en tenslotte het sluisje en de molen. Daarnaast overal prachtige wilde bloemen die in bloei staan en de mooie vergezichten, die ik dit keer niet heb vastgelegd, waarom ons vlakke land zo bekend is.

Tijd om te stoppen en ons gereed te gaan maken voor vertrek. Lekker even een weekendje ertussen uit.

Ik heb er zin in. Leuven we komen eraan, al is het wel via een omweg. Eerst nog in Schijndel langs om wat op te halen. Zondag keren we trouwens via Mechelen terug.