Het einde van de vakantie nadert

Vrijdag avond en nog een weekend te gaan, dan zit de vakantie er voor 2012 weer op. Drie weken vrij gehad, drie weken bijgetankt. Onvergetelijke concerten bezocht, uitgerust, uitgeslapen en vooral de laatste week nog flink aan het opruimen geweest.

Wat vooral opviel was dat ik gedurende de afgelopen drie weken pas na negen uur uit bed kwam. Nu gebeurde het geregeld dat we 's avonds tot ver over twaalven tv keken, en ja dan wordt het al snel weer laat in de morgen dat je uit bed kruipt. De weekenden in Leuven en Exloo was het anders, zeker in Exloo waar het ontbijt standaard tussen half negen en half tien werd gepresenteerd.

Het TW Classic festival was ook dit jaar weer goed, al blijf Amy MacDonald "the girl next door" met een gitaar die moeilijk te verleiden is haar comfort zone te verlaten. Aardige muziek, waar het festival terrein van Werchter niet echt warm voor liep.

Het overtuigen was er bij The Kaiser Chiefs wel, maar het geluid stond veel te hard (luidste van de dag) en de zanger heeft de nare gewoonte na ieder nummer schreeuwerig duidelijk te maken dat ze The Kaiser Chiefs zijn. Hoog tijd om de achterzijde van het veld op te zoeken en lekker plat te gaan om weer te ontwaken bij de eerste tonen van de Belgische Iron Maiden: de Kreuners. Even lekkere Nederlandstalige rockmuziek met aan het einde hun bekendste hit Ik wil je, hou van me, blijf bij me. Even daarvoor hadden zo'n duizend dames de kans met de zanger op het podium te mogen dansen.

Anders was dat bij Sting. Niet routineus, maar gedreven en vol enthousiastme speelde hij met zijn uitstekende band in anderhalf uur de heide compleet plat. Wat een concert en voor ons aansluitend de vaststelling dat Lennie dit niet zou overtreffen. Dus keerde we terug naar Leuven en het hotel. In de bar nog een lekker Leffe Bruin en daarna plat.

De tweede week verliep rustig. Met als hoogtepunt het bezoek aan IKEA en de donderdag met de kleinkinderen.

Het tweede wekend in Exloo met op zaterdag het concert van Unheilig, waarvoor ik in een eerdere bijdrage al de recensie schreef. Het brengt ons bij de derde week die voornamelijk in het teken van opruimen stond. De schuur, de tuin en het huis ze moesten er deze week allemaal aan geloven. En natuurlijk donderdag opnieuw de kleinkinderen.

Nu rest nog het weekend. Maandag gaan we er weer tegenaan.

Alles voor het goede doel

De weken verstrijken in rap tempo en helaas bijna ook allemaal in hetzelfde stramien. Vijf dagen werken en daarna een weekend om bij te komen. Maar ook die weekenden vullen zich steeds vaker met sociale afspraken, zoals afgelopen weekend twee verjaardagen.

Ook de huishoudelijke verplichtingen eisen gedurende het weekend hun aandacht op. Nu we zo aan het opruimen zijn in ons huis, en daarbij ook de kamers qua indeling veranderen komt er nog maar weinig van een relaxt weekend. Maar goed het geeft wel een gevoel van voldoening als je na een weekend weer tegen een opgeruimde en opnieuw ingedeelde kamer aankijkt. De komende weken zullen er hopelijk aardig wat spullen op Marktplaats verschijnen en anders gaan ze naar de kringloop. Maar goed alles voor het goede doel.

Gelukkig ook weer eens wat goed nieuws op het ziekte front. Gisteren zat ik voor de verandering weer eens in het zieken huis. Deze keer voor een MRI scan en een EMG. De MRI scan viel ontzettend mee, maar de EMG was van een ander niveau. Je moet als medewerker wel een heel rare kijk op mensen hebben, zeker wanneer je in een ziekenhuis werkt, wanneer je een EMG van patiënten wens te maken. De dame in kwestie was op zich een gezellige tante, maar enig sadistische neigingen kan ik haar niet onthouden. Een EMG is simpel gezegd het legaal elektrocuteren van patiënten, want die hebben tenslotte toestemming gegeven om zich te laten onderzoeken. In mijn geval werden er drie elektrodes op mijn rechterhand geplaatst waarna op verschillende punten op de arm een stroomstoot gezet wordt. Het voelt als tegen schrikdraad lopen, al is de medewerker in staat om de sterkte van de stoot aan te passen. Ik kan zeggen dat dit geen lekkere ervaring was. Maar zoals eerder in deze blog al opgemerkt alles voor het goede doel.

De uitslag bleek niets van doen te hebben met de Sarcoïdose. De neuroloog gaat uit van een geblokkeerde zenuw en heeft mensendiek voorgeschreven. Volgende week laat hij nog de uitslag weten van de MRI en over zes weken heb ik weer een afspraak met hem.