The Zoo maakt op een indrukwekkende wijze haar entree in je toch al niet zo bescheiden muzikale adoratie en nestelt zich stevig in je lurven. Heerlijke alternatieve en melodieuze rock met New Wave verwijzingen naar Depeche Mode en New Order, maar alles voorzien van een geheel eigen invulling. De zang en uitstraling van zanger Luis Vieira laten je inleven in de nummers ook al begrijp je niets van de Portugese teksten.
De groep zet ondanks het ontbreken van een lichtshow een indrukwekkende performance neer en weet het publiek een dik uur in haar ban te houden, waarbij ze het zelfs wagen het nummer I Just Can't Get Enough van m'n all time favourite synthpop band Depeche Mode naar grote hoogte te doen stijgen. In hun eigen reportoire blijven ze vernieuwen, waardoor iedere nummer een nieuwe invalshoek richting kippenvel herbergt. Een uur is dan zo voorbij en wat overblijft is een drang om meer over de groep te weten te komen.
Die kan echter pas in de avonduren gestild worden, wanneer we neerstrijken in ons hotel en de telefoon eindelijk weer van de wifi gebruik kan maken. Het kost wat moeite om de band te vinden, maar uiteindelijk wordt het vriendschapsverzoek op Facebook uitgezet en zoeken de eerste studiotracks via Reverbnation hun toenadering. Een nieuwe favoriet lijkt zijn entree gemaakt te hebben in de muzikale verslaving.
The Zoo zijn:
Victor Ventura - Gitaar
Sandra TheZoo - Keyboards
Emanuel Ramalho -Drums
Luís Vieira - Zang
Setlist:
Formula Mágica
Arca dos Setidos
Procuro o Real
Entre a Vida e a Sombra
Depois do Umaginário
Just Can’t Get Enough
Para lá do Longe
Serpentes
Cantar o Fado
Sub Solos
Albums:
Arena 2.0 (2013)





Geen opmerkingen:
Een reactie posten