Na een relaxte treinreis, wat een verschil met de reis van vorig jaar spetember naar Essen, arriveerde we rond kwart voor twee in ons hotel; gelegen op een steenworp afstand van het centrum. Vanwege de warmte bleek het raadzaam om je om te kleden en vrij zomers gekleed begaven we ons op winkel pad.
Keulen blijkt een flinke enclave aan Italianen te herbergen, waarvan de generaties, voortgekomen uit de gastarbeiders die ooit in de jaren vijdtig en zestig naar de stad trokken voor werk in de fabrieken en mijnen van het Ruhrgebied, hun werkterrein verlegd hebben naar het restaurantwezen. Hoewel ik tot op heden nog nooit in Italië ben geweest, m'n ontgroening staat reeds voor volgend jaar gepland, ben ik nog nooit een stad tegengekomen waarbij je op iedere hoek over de borden van een Italiaans restaurant struikelt.
Dus kon het niet verwonderlijk zijn dat we na een lekkere wandeling in het restaurant Cosa Nostra belanden, alwaar we vanaf het terras een mooi uitzicht over de Rijn hadden. Een Argentijnse steak met een glas wijn (voor mevrouw) en twe halve liters Weizen verder, trokken we de stad in op koopjesjacht.
Na het shoppen begaven we ons naar de Heumarkt waar we nog een tijdje op een terrasje doorbrachten, zoals je raad weer bij een Italiaan, en ons de wijn, weizen en een pizza Tonijn lieten welgevallen. In het hotel aangekomen, viel ik als een blok in slaap.
De zaterdag werd opnieuw aan winkelen besteed, en na een snelle hap bij jawel, opnieuw een Italiaan, terug naar het hotel voor een douche, een tukje en een omkleding voor het concert. Onderweg nog even bij een Italiaan langs voor een Griekse salade en daarna de overvolle tram naar het RheinEnergie Stadion.
We arriveerden op tijd om van de vier voorprogramma's Megaherz en Standmaul nog te zien, waarna het tijd was voor Unheilig.
De gehoopte langere set bleef uit. De setlist uit de vorige bijdrage werd gewoon gespeeld, al nam Der Graf ruimschoots de tijd om afscheid te nemen en het publiek flink mee te laten doen.
Om klokslag elven was het dan ook echt gedaan. Waarna we drie kwartier later op een terrasje aan de Heumarkt neerstreken voor een afzakkertje. Het was druk en we kwamen naast vier oudere dames terecht, die de zaterdag aan boord van een Rijncruise hadden doorgebracht, waar ze all-in waren getrakteerd op een Schlager middag en avond. Gezellig babbelen dus waarna we uiteindelijk om half twee in het hotel belandden.
De zondag was het na het ontbijt opruimen. Om kwart over elf werden we door de receptie gebeld dat we er nu echt uit moesten. Op naar het station, waar we de trollies in de kluis plaatsten en nog een korte maar leuke wandeling door de oude stad maakten. Nog even langs bij La Tagliatella voor een tonijn pizza en een Weizen en daarna de trein terug naar huis. Opnieuw erg relaxt, zodat we uitgerust om iets over zevenen weer thuis arriveerden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten