Soms overvalt mij het gevoel dingen van mij af te moeten schrijven. In de regel laat ik dat gevoel wegebben, zeg maar de zelf opgelegde censuur. Want wat heb je er nu eigenlijk aan om het van je af te schrijven zegt de nuchtere mij. Maar de emotionele zijde vindt het juist een prima idee. Kom eens uit je comfort zone en durf jezelf bloot te geven. Maar dat is zo niet mezelf.
In het verleden probeerde ik dagboeken bij te houden, maar de zelfopgelegde censuur liet me daar weer snel mee stoppen. Want wat viel er eigenlijk te vertellen. mijn leven was een dagelijkse sleur van werken, tv kijken en slapen. Wat viel er nou met mijn avontuurloze leventje aan te vangen. In boeken beleven hoofdpersonages de meest spannende avonturen, maar het dagelijkse leven wordt gekenmerkt door sleur.
Oké, af en toe een vakantie, een goed boek en een mooi stuk muziek. Het vormen de hoogtepunten in een leven dat overwegend gekenmerkt wordt door een haast vlakke lijn. Een thrillseeker ben ik nooit geweest en wanneer ik daar aan toe zou geven, zou ik steeds meer op zoek gaan naar de kick van de beleving. Een verslaving ligt dan snel op de loer, want juist die kick zorgt voor het doorbreken van de sleur, waardoor je steeds meer die kick op andere wijze wilt herbeleven.
Dagboeken bijhouden, en vandaag de dag een blog bijhouden, blijkt een verplichting met zich mee te brengen. Sowieso wil ik pas op een blog plaatsen als er werkelijk wat te vertellen is. Een recensie is leuk, een verslag van een vakantie gaat ook nog wel, maar het wordt lastiger om onderwerpen aan te snijden.
Het zorgt er voor dat je kiest voor de snelle manier, en dat is simpelweg niks doen. Ik heb het er al vaker over gehad, dat het lastig is om steeds weer te beginnen en te proberen het vol te houden. Ik vind het knap dat mensen in staat blijken dagelijks een blog te schrijven met interessante en relevante onderwerpen, terwijl het mij moeite kost om dit te doen. Ik ben er niet zo van om mijn mening rechtstreeks te ventileren. Ik kijk eerst de kat uit de boom, voordat ik met mijn invalshoek op de proppen kom.
Verrassend om dan te moeten constateren dat er vandaag zowaar al twee stukken uit mijn hand komen, al is de eerste een stuk dat ik een aantal jaren geleden al eens over mezelf schreef. Maar toch vandaag twee bijdrages aan deze blog. Zal ik het dan toch eens gaan leren?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten