Al weer twee weken terug op het werk. En het is alsof er geen vakantie is geweest. De herinnering vervaagde al op de eerste maandag toen bij terugkeer mijn mailbox vol bleek te zitten met vragen en verzoekjes. Voordat de eerste kop koffie gedronken was, zat ik midden in de hectiek van het werk.
Gelukkig kunnen we nog zeggen dat we nog altijd de foto's hebben en de afgelopen weken werden er al enkele geplaatst op Flickr. Daar zullen er de komende tijd nog wel een aantal van bijkomen.
In mijn spaarzame vrije tijd probeer ik momenteel te werken aan een artikel over de progressieve rock invloeden in de new wave muziek en ben ik daarnaast druk bezig om Inferno van Dan Brown uit te lezen.
Opnieuw lijkt de new wave muziek mij in zijn kladden te pakken. Tien jaar geleden raakte ik er weer door besmet, na een autorit van ons Zwitsers vakantie adres naar huis. Het deed mij zelfs besluiten te stoppen met schrijven voor iO Pages, maar na een onderbreking van vijf jaar, keerde ik in 2010 terug op het nest. Hoe dan ook de muzikale stijl boeit nog steeds en iedere keer staan er weer bands op die de stijl nieuw leven in blazen. De afgelopen tijd liep ik al warm voor Everything Everything, Hurts, Clock Opera en Fiction terwijl ook de oudjes Orchestral Manoeuvres In The Dark, Depeche Mode en Ultravox weer van zich lieten horen.
Voor het eerst heb ik een boek van Dan Brown in het Engels gekocht en wel de Amerikaanse eerste hardback editie. Tot op heden deed ik dit alleen bij de nieuwe boeken van Orson Scott Card en Tad Williams. Ik moet zeggen het verhaal pakt me en ik kan naar eerlijkheid zeggen dat Dan Brown dit keer een verhaal aflevert dat mij van begin tot eind boeit en geloofwaardig overkomt. Het is veel interessanter dan de Da Vinci Code en minder over de top dan Het Verloren symbool en stoot Het Bernini Mysterie in deze van de eerste plaats aangaande Dan Brown favoriet. Van mij mag dit boek ook direct verfilmd worden. Dus kom op Ron Howard sluit Florence af en start met filmen.
