achterstallig onderhoud

Langzamerhand dreigt deze blog weer te verzanden in achterstallig onderhoud. Ik merk gewoon dat ik te weinig tijd heb in de 24 uur per dag die mij worden geboden. Met acht uur werken en acht uur slaap gaat 2/3 al verloren. Daar komt dan nog het eten en klaarmaken ervan bij, en een avond bank hangen om bij te komen van de beslommeringen van de dag.

Het is dan ook moeilijk om de aandacht voor de vrouw, het schrijven van recensies of uitschrijven van interviews te combineren met een 40 urige werkweek. Er dreigt dan gewoon verwaarlozing van één van de drie aandachtspunten. En dan heb ik het nog niet eens over de beweging die ik zou moeten hebben om mijn lijf in conditie te houden. En juist dat laatste schiet er als eerste bij in. Niks is zo dodelijk als de avond al hangend op de bank door te brengen en naar de tv te staren. Ook al is het aanbod van nieuws en gerelateerde programma's interessant, ik merk dat de ogen geregeld op vaste tijden dichtvallen voor een snel hazenslaapje.

Daarnaast spelen ook de verkozen verplichtingen van de afgelopen weken een rol in het ontbreken van nieuwe toevoegingen aan deze, toch al niet zo reguliere, blog. Een familie BBQ, een weekendje weg met de andere familie en een foto meet-up in De Rijp gooide de afgelopen weekenden roet in het eten.

Ze liggen weer achter me. Evenals de recentelijk oprisping van de jongste zoon van mijn vriendin, die, na benaderd te zijn, wel heel enthousiast raakte over een baan in Lissabon. Onderwijl zijn de testen gedaan, is het sollicitatiegesprek gevoerd en het ticket geboekt. Langzaamaan worden de schepen achter hem verbrand, zodat hij straks op vijf oktober met een koffer vol kleding, een mini-laptop en een lijf vol verwachtingen op het vliegveld van de Portugese hoofdstad land.

Spannend voor hem, en interessant voor ons. Om te zien of hij zich daar weet te handhaven. Terloops werd de opmerking al gemaakt of we een weddenschap aan moesten gaan omtrent de periode dat hij daar zou verblijven. Zelf is hij van mening dat hij het er helemaal gaat maken. Temeer omdat het duidelijk is dat hij vlucht uit ons land, uit zijn situatie om misschien eindelijk wat op te bouwen.

We zullen zien en houden het, natuurlijk, in de gaten.