Albums die je leven bepalen 2

Afgelopen weekend had ik een aardige e-mail conversatie met één van de andere redacteuren van ons blad iO Pages. Eigenlijk hadden we nooit echt met elkaar over onze muziek passie gesproken. Ik reageerde op een e-mail van hem die over de komende deadline ging. Tot dat moment had ik nog geen recensie cd ontvangen, dus ik vertelde hem wel nieuwe cd’s te hebben liggen maar dat deze qua muzikale stroming niet geschikt waren om in ons blad, dat over symfonische rock handelt, te plaatsen. Goed recentelijk waren recensies van de nieuwe Ultravox en Unheilig bij Gods gratie wel geplaatst, maar een interview met Ultravox zat er niet in. Om dan nu te komen met recensies van nieuwe cd’s van The Fixx, Dexys of Morten Harket bleek onmogelijk.

Maar goed we raakte aan de praat over onze muzikale voorkeuren, temeer omdat hij mijn mizikale voorkeur voor new wave en jaren tachtig muziek niet bleek te kennen. De namen waren bekend, maar als prog fan kon hij niet voorstellen dat ik een new wave liefhebber was. Tot hij mijn leeftijd vond en het kwartje viel. Hijzelf is zestien jaar ouder, heeft bewust de jaren zestig meegemaakt en ook de opkomst van de eerste symfonische rock bands.

Ik ben juist vanuit de hardrock van eind jaren zeventig en de new wave en synthpop van begin jaren tachtig in de symfo terecht gekomen. Het leverde vervolgens leuke lijstjes op. Hij mailde mij een lijst van zijn beste 25 albums uit de jaren zestig en ik kwam uiteindelijk tot een top 50 aan jaren tachtig albums die ik in alfabetische volgorde presenteerde, simpelweg omdat ik niet voor een echte nummer één kon kiezen. Het zijn vijftig albums die mij nauw aan het hart liggen, niet alleen omdat ze mijlpalen zijn, maar ook omdat ik er dierbare, aan muziek gerelateerde, herinneringen aan bewaar.

Zo is er het album “Gevecht met een engel” van Flairck. Het was hun tweede album; op cassette gekregen van mijn neef Peter, die in die tijd sowieso al verantwoordelijk was voor veel mooie muzikale ontdekkingen. De tape heb ik grijs gedraaid en toen eenmaal de cd versie verscheen, was ik er als de kippen bij. Flairck werd door de jaren tachtig heen een groep die ik geregeld in de stadsschouwburg van IJmuiden aanschouwde. Jaren later zou ik ze nog eens zien tijdens de tour van De Gouden Eeuw, maar dat was minder indrukwekkend dan de tournees van Circus of Bal Masque. De afgelopen jaren bezocht ik ook verschillende tournees van Zenga, die qua sfeer terug deden denken aan die oude Flairck tournees.

Gaandeweg vond ik mijn eigen muzikale interesses. En zo staan er debuut albums in van The Fixx (Shuttered Rooms), Thomas Dolby (The Golden Age Of Wireless), Tears For Fears (The Hurting), Big Country (The Crossing) en Propaganda (A Secret Wish) die voor mij zeer indrukwekkend waren in die tijd. Maar ook albums van groepen, die ik pas de laatste jaren op waarde ben gaan inschatten. Een voorbeeld: neem Psychodelic Furs met Mirror Moves of Fra Lippo Lippi met Songs.

Het leverde in ieder geval een prachtig lijstje op. En ik blijf reëel, want het is de waan van de dag die regeert. Vraag het me over een aantal maanden weer en grote kans dat er plotseling weer andere namen opduiken op plekken waar ik huidige heb laten vallen. Want denkend aan de jaren tachtig doemen namen op van The Icycle Works, The Blue Nile, The Big Dish, Secret Sounds, Powerplay, BAP en Nena. Maar ook Nederlandstalige groepen als Toontje Lager, Het Goede Doel en de Frank Boeijen Groep. De jaren tachtig: het waren mooie muzikale jaren, vooral mooi vanwege de diversiteit aan muzikale stijlen die opkwamen.