Everything Everything - Arc

(Sony Music 887254737520)

Het kwartet van Everything Everything levert met Arc hun tweede album af. Een album dat opvalt door het vele gebruik aan elektronica in combinatie met progressive rock, drum & bass en jaren tachtig stijlen. Combinaties in referetiekader van Radiohead tot Hurts en van Yes tot The Police. Wat in ieder geval niet onopgemerkt blijft is de falsetto stem van Jonathan Higgs en de meerstemmige zang van de gehele band die zeker de herinnering van Yes oproept. Opener Cough Cough laat Higgs horen over veelvoudige percussie waarin langzaamaan meer instrumentarium wordt geweven, van elektronische toonladdertjes tot zweverige mellotron en prettige gitaarakkoorden. Kemosabo, balancerend op een funky pop beat, en Torso Of The Week, liërend aan de ongemakkelijke tonaliteit van Radiohead, zijn meer opgebouwd rond synths en samples met heerlijk gitaarspel van Alex Robershaw. Met Duet doet de band de meerstemmige zang van Yes herleven en leveren ze een prettige semi-popballad af rijk aan strijksamples. De band weet daarna het niveau hoog te houden via prettige en gevoelige ballads (Choice Mountain, The House Is Dust en The Peaks) en lekkere uptempo pop/rock songs waarin zeker het tekstueel doemdenkende Radiant eruit springt. In ieder geval zijn de teksten van Higgs niet overal even vrolijk. Hij schetst een vrij negatief toekomstbeeld en ook wat betreft de relationele observatie is het geen vrolijke Frans. De gelimiteerde versie komt met een extra cd waarop nog eens zes nummers prijken. Naast remixen van albumtracks Duet en Don’t Try valt vooral het in The Police sfeer opgebouwde Justice nog op. Het maakt Arc tot een zeventig minuten durende trip langs dramatische en intense uiterste. Van de ingewikkeld geweven gitaarpartijen van Torso Of The Week tot de melancholieke drums en lage synths in The House Is Dust. Het vergt dan ook meerdere keren draaien om dit werkje op zijn volledige potentie te beoordelen en te waarderen.

CD 1

01 Cough Cough

02  Kemosabe

03 Torso Of The week

04 Duet

05 Choice Mountain

06 Feet For Hands

07 Undrowned

08 Arc

09 Armourland

10 The House Of Dust

11 Radiant

12 The Pears

13 Don't Try

CD 2

01 Awe/Arc

02 No Plan

03 Duet (alternative version)

04 Don't Try (Everything Everything remix)

05 Distrikt

Unheilig - Alles hat seine Zeit - Best Of Unheilig 1999-2014

(Universal 0602537706143)

Unheilig bestaat dit jaar vijftien jaar. Een periode waarin de groep rond Der Graf er alles aan heeft gedaan om de top in de Duitse muziekindustrie te bereiken. Het hele verhaal viel al eerder te lezen in de autobiografie ‘Als Musik meine Sprache wurde’. Als kroon op het vijftienjarig bestaan had 2014 het jaar moeten worden waarin Unheilig aan het Eurovisie Song Festival mee zou doen, maar de Duitse stemmers besliste op 13 maart jl., helaas, anders. De groep wist met Wir sind alle wie Eins nog wel de finale van de Duitse voorronde te halen, maar werd daar verslagen door Elaiza met Is It Right. Een dag later kwam Alles hat seine Zeit - Best Of Unheilig 1999 – 2014 uit, dat al vooraf was gegaan door de single Als wär’s das erste Mal, het eerste nummer gebruikt voor de Duitse voorronde. Naast de twee nieuwe singles en de bombastische en symfonische instrumentale opener Zeitreise en afsluiter Rückblicke, bevat het album vijftien nummers uit de rijke muzikale geschiedenis van Unheilig, waarbij de groep op het album een chronologische terugblik presenteert. Uitzondering hierop vormt de prachtige symfonische ballad Geboren um zu leben, dat in 2010 de grote doorbraak voor Unheilig in Duitsland betekende. Via de Duitse Eurovisie Songfestival voorronde bijlages en de singles van de succesalbums Lichter der Stadt en Große Freiheit keert men terug naar het allereerste begin met het nummer Stark, ooit aangeboden aan een beroemde Duitse zanger op retour, van het album Phosper, hoewel men juist hier voor de 2012 versie gekozen heeft. Van de naar U2 neigende rock op Lichter der Stadt en het met Andreas Bourani gezongen duet Wie wir waren tot de van prog, industrieel  en gothic doorspekte nummers als Für immer, Winter, Spiegelbild, Freiheit, Maschine en Schutzengel. Alles hat seine Zeit laat een prachtig document horen van de ontwikkeling van een persoon. Ja, een persoon, want in die vijftien jaar heeft Der Graf zijn eigen plan getrokken, vaak tegengewerkt, soms gesteund. Maar altijd vanuit het hart schreef hij zijn muziek en teksten zoals Unter Deine Flagge, een hommage aan zijn moeder, waarmee Unheilig in 2010 de Bundesvision Song Contest won, of An deiner Seite, dat geschreven werd voor een zeer goede vriend, die op dat moment (2008) als gevolg van kanker op sterven lag. De luxe gelimiteerde versie komt met een twaalf nummers tellende dvd.

CD

01 Zeitgeist
02 Geboren un zu leben
03 Als wär's das erste Mal
04 Wir sind alle wie eins
05 Lichter dere Stadt
06 Wie wir waren
07 Für immer
08 Winter
09 So wie du warst
10 Unter Deiner Flagge
11 An deiner Seite
12 Spiegelbild
13 Freiheit
14 Sage Ja!
15 Astronaut
16 Maschine
17 Schutzengel
18 Stark 2012
19 Rückblende

DVD

01 Geboren un zu leben
02 Als war's das erste Mal
03 Wir sind alle wie eins
04 Lichter der Stadt
05 Wie wir waren
06 Für immer
07 Winter
08 So wie du warst
09 Unter deine Flagge
10 An deiner Seite
11 Maschine
12 Stark 2012

Nieuwe besteding

Deze blog werd de afgelopen jaren bij tijd en wijle gebruikt voor mijn persoonlijke beslommeringen. Ik heb er een tijdje over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat ik er meer mee wil doen.

Ik ga naast de persoonlijke beslommeringen deze blog ook gebruiken voor mijn hobbies. Dus wat valt er te verwachten. Nou ik wil hier ook meer muziek recensies gaan plaatsen. Al jaren schrijf ik voor iO Pages en haar voorganger SI Magazine. Al die jaren hebben een schat aan recensies opgeleverd die ik nu eens op een plek op het internet wil gaan bundelen.

In het verleden hield ik een Engelstalige blog bij, The More You Life, The More You Love, waar ik al recensies en nieuwsberichten over muziek plaatsten. Dat wil ik hier nu gewoon in mijn moedertaal gaan op pakken.

Eens kijken of ik hierdoor weer een normaler plaatsingsritme kan bereiken. In ieder geval ga ik direct van start met één van mijn laatste aanwinsten.

De sarcoïdose slaat weer toe

Ik heb het tijden rustig weten te houden. Maar helaas, wanneer je het niet verwacht slaat de ziekte weer toe. eigenlijk zag ik het langzaam aan zien komen. Eind maart sloegen de bekende symptonen weer toe en donderdag 3 april was ik genoodzaakt om me 's morgens ziek te melden.

Een emotioneel besluit, nadat ik de energie, in de loop van de morgen, gewoon uit mijn lijf voelde weglopen. Thuisgekomen dook ik, na telefonisch contact met ziekenhuis en huisarts, direct in bed en sliep de hele dag. Vrijdag bezocht ik de huisarts en de telefonische afspraak met de longarts werd via een telefoontje van de huisarts met de dienstdoende longarts omgezet met de longarts die mij de afgelopen drie jaar al begeleid.

De dagen daarna sliep ik veel. Dinsdag 8 april had ik 's morgens de afspraak met de longarts, die gevolgd werd door een bezoek aan het lab en de afdeling radiologie. Uitslagen volgen op woensdag 16 april. Sindsdien slaap ik gaten in de dag, bestrijd ik koortsaanvallen met paracetamol en wacht met enige spanning op komende woensdag.

Muziek is momenteel mijn enige compagnon, hoewel ik de lieve zorgzame hand van mijn vrouw natuurlijk ook zeer op prijs stel. De komende dagen hoop ik meer te schrijven.

achterstallig onderhoud

Langzamerhand dreigt deze blog weer te verzanden in achterstallig onderhoud. Ik merk gewoon dat ik te weinig tijd heb in de 24 uur per dag die mij worden geboden. Met acht uur werken en acht uur slaap gaat 2/3 al verloren. Daar komt dan nog het eten en klaarmaken ervan bij, en een avond bank hangen om bij te komen van de beslommeringen van de dag.

Het is dan ook moeilijk om de aandacht voor de vrouw, het schrijven van recensies of uitschrijven van interviews te combineren met een 40 urige werkweek. Er dreigt dan gewoon verwaarlozing van één van de drie aandachtspunten. En dan heb ik het nog niet eens over de beweging die ik zou moeten hebben om mijn lijf in conditie te houden. En juist dat laatste schiet er als eerste bij in. Niks is zo dodelijk als de avond al hangend op de bank door te brengen en naar de tv te staren. Ook al is het aanbod van nieuws en gerelateerde programma's interessant, ik merk dat de ogen geregeld op vaste tijden dichtvallen voor een snel hazenslaapje.

Daarnaast spelen ook de verkozen verplichtingen van de afgelopen weken een rol in het ontbreken van nieuwe toevoegingen aan deze, toch al niet zo reguliere, blog. Een familie BBQ, een weekendje weg met de andere familie en een foto meet-up in De Rijp gooide de afgelopen weekenden roet in het eten.

Ze liggen weer achter me. Evenals de recentelijk oprisping van de jongste zoon van mijn vriendin, die, na benaderd te zijn, wel heel enthousiast raakte over een baan in Lissabon. Onderwijl zijn de testen gedaan, is het sollicitatiegesprek gevoerd en het ticket geboekt. Langzaamaan worden de schepen achter hem verbrand, zodat hij straks op vijf oktober met een koffer vol kleding, een mini-laptop en een lijf vol verwachtingen op het vliegveld van de Portugese hoofdstad land.

Spannend voor hem, en interessant voor ons. Om te zien of hij zich daar weet te handhaven. Terloops werd de opmerking al gemaakt of we een weddenschap aan moesten gaan omtrent de periode dat hij daar zou verblijven. Zelf is hij van mening dat hij het er helemaal gaat maken. Temeer omdat het duidelijk is dat hij vlucht uit ons land, uit zijn situatie om misschien eindelijk wat op te bouwen.

We zullen zien en houden het, natuurlijk, in de gaten.

Vollmond

Na de zesde aflevering van The Killing restte er nog wat vaste handelingen voordat het bed opgezocht kon worden. Eerst de bak en daarna de katten nog een blikje voer. Buiten bleek een volle maan op de aarde neer te kijken. Minder fel door haar gordijn van wolken, maar kort daarop gaf ze haar ware glorie vrij.

Het herinnerde mij weer aan het nummer van Nena dat dertig jaar geleden een hitje werd.

Am Abend geht die Sonne unter

Der Mond geht auf, ich werde munter

Und die Nacht ruft laut nach mir

Dann muss ich los, ich kann nicht schlafen

Wir treffen uns in leeren Straßen

Und die Nacht ist jung wie wir

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Der Zauber hält nur eine Nacht lang

Wir tanzen in den Sonnenaufgang

Und wir fliegen auf den Mond

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Heute ist Vollmond und die Nacht ruft nach mir

Komm mit mir tanzen, und ich küss dich dafür

Heute ist Vollmond

Vollmond

Ach, war das toll heute...

...nein!

Nee... ach Quatsch!

Das hab ich doch nur so gesagt...

...ja..!

Muziek en tekst: C. Karges

Terugblik op het weekend

Een toch wel druk, maar ook gezellig weekend ligt achter ons.

Zaterdag werd de nieuwe wasmachine geleverd. Rond elf uur stonden ze voor de deur. Gelukkig had ik geregeld dat de wasmachine op de plek geplaatst zou worden en de oude meegenomen zou worden. Dat kwam dus mooi uit want voor die kerels is het dagelijks werk, dus de oude was zo beneden en de nieuwe stond zo op zijn plaats. Uiteindelijk moest ik de wasmachine toch verplaatsen, omdat de afvoer op een andere plek zat dan bij de vorige machine. Maar goed een kwartslag draaien en alles stond goed op zijn plek.

Daarna een deel van het huis direct maar gestofzuigd, onderwijl draaide de wasmachine een kort programma om het fabriekswater uit de machine te verwijderen. Verder nog wat tijd achter de pc doorgebracht. Ik had nog wat vinyl van The Dutch liggen dat ik gedigitaliseerd heb.

Tegen vieren begaven we ons naar het veldje voor de deur alwaar het buurtfeest werd gehouden. We wonen er nu al vijf jaar en het bleek dat de meeste gezichten onbekend voor ons waren. Dus kennis kunnen maken met een deel van de buurtjes en gezellig wat gepraat onder het genot van een hapje en een drankje. Om zes uur volgde een chinees buffet en aansluitend nog een bingo. Helaas bleek dat laatste een killer, want dit was niet echt een sfeer verhogende bezigheid. Dus na de tweede ronde hielden we het voor gezien.

Thuisgekomen nog wat tv gekeken waarbij we bij toeval terecht kwamen op het evenementen kanaal van Ziggo. Hier werden concerten van Lowlands uitgezonden. En zo konden we een groot deel van het uitstekende concert van Editors aanschouwen. Daarna volgde nog enkele nummers van Hurts. Toen het aanbod minder werd, zijn we naar bed gegaan.

Zondag was ik er rond tien uur uit. Opnieuw geen rondje fietsen, mede door het weer en de afzegging van mijn vriend. Zijn ouders namen de kinderen en kleinkinderen mee op een brunch vanwege hun trouwdag. Nog wat tijd achter de pc gezeten en tegen vieren richting Akersloot voor de verjaardag van het oudste kleinkind. Het was een gezellige boel en tegen acht uur waren we weer thuis. Hier zakte we beide weg in de bank, en om half elf besloten we maar te gaan slapen.