Toch weer naar het ziekenhuis

Gistermorgen probeerde ik mijn huisarts te bellen maar die bleek met vakantie. Gelukkig was mijn longarts nog wel bereikbaar en na telefonisch overleg met de assistente wilde ze mij toch graag vandaag zien.

De afgelopen weken had ik weer lichte verhoging gekregen en viel ik snel weer zo'n vier kilo af. Reden voor haar om mij toch te willen zien. Dus vanmorgen naar het ziekenhuis voor een Thorax foto en aansluitend een consult. Het spreekuur liep helaas flink uit en toen ik haar eindelijk sprak leek het met mijn longen toch wel in orde. Wel merkte ze, tijdens het onderzoek, een vergroting van mijn klieren in de nek op en besloot ze toch nog een bloedonderzoek aan te vragen. Dus aansluitend het laboratorium nog maar even bezocht en vier buisjes bloed af laten tappen. Morgen wordt ik telefonisch van het resultaat op de hoogte gebracht.

Omdat het toch later geworden was dan verwacht, heb ik het werk maar gebeld en gevraagd of ik de rest van de dag vrij kon nemen. Gelukkig was dat geen probleem.

Nu nog maar even een klein uurtje plat gaan, voordat ik aan het avondeten begin.

De zondag warmte ontsnapt

Zoals gezegd werd de zondag op het strand doorgebracht. We arriveerde rond een uur of elf en het was er best al druk. Snel de lakens neergelegd om de opgelopen warmte van het fietsen zo snel mogelijk aan de zee toe te vertrouwen. Met een watertemperatuur van 17° Celsius was het even wennen om door te komen maar daarna lagen we zeker een half uur heerlijk in het water te relaxen. Daarna terug naar de plek lekker bakken op de handdoek. Zodra de temperatuur weer ondragelijk werd, doken we de zee weer in. 

Rond een uur of vier aanvaarden we de terugreis. Dit keer via Akersloot om nog even een bezoek te brengen aan de kinderen en kleinkinderen. Uiteindelijk thuisgekomen maakte ik een Deense rundvleessoep klaar en nuttigde we er een uienstokbroodje met kaasjes bij.

De avond keken we de slotettape van de Tour de France en aansluitend de Avondetappe.

Nog even voor het slapen gaan

Ik had me voorgenomen vandaag op de fiets te stappen en een rondje te maken. Het weer was er naar. Misschien wat grijs, met 's morgens zelfs motregen, maar ik zat weer op die fiets en dat was alweer wat maanden geleden. Een mooie route gemaakt met weinig fietspaden, dus geen last van de discussie die de afgelopen weken het land domineert: Wielrijders op het fietspad.

Nee lekker door de polder en over smalle weggetjes. Een prima parcours, met als mineur dat de zon zich pas toonde toen ik de fiets in de schuur op borg.

Het vormde in ieder geval de voorbode voor de komende warme dagen. Morgen is het de bedoeling vroeg richting het strand te gaan. Op de fiets want anders sta je in de file. En dan proberen de temperatuur van rond de 28 graden Celsius, die aan de kust wordt voorspeld, te overleven door met je gat in het koele zeewater te gaan zitten.

Alsof je niet weg bent geweest

Al weer twee weken terug op het werk. En het is alsof er geen vakantie is geweest. De herinnering vervaagde al op de eerste maandag toen bij terugkeer mijn mailbox vol bleek te zitten met vragen en verzoekjes. Voordat de eerste kop koffie gedronken was, zat ik midden in de hectiek van het werk.

Gelukkig kunnen we nog zeggen dat we nog altijd de foto's hebben en de afgelopen weken werden er al enkele geplaatst op Flickr. Daar zullen er de komende tijd nog wel een aantal van bijkomen.

In mijn spaarzame vrije tijd probeer ik momenteel te werken aan een artikel over de progressieve rock invloeden in de new wave muziek en ben ik daarnaast druk bezig om Inferno van Dan Brown uit te lezen.

Opnieuw lijkt de new wave muziek mij in zijn kladden te pakken. Tien jaar geleden raakte ik er weer door besmet, na een autorit van ons Zwitsers vakantie adres naar huis. Het deed mij zelfs besluiten te stoppen met schrijven voor iO Pages, maar na een onderbreking van vijf jaar, keerde ik in 2010 terug op het nest. Hoe dan ook de muzikale stijl boeit nog steeds en iedere keer staan er weer bands op die de stijl nieuw leven in blazen. De afgelopen tijd liep ik al warm voor Everything Everything, Hurts, Clock Opera en Fiction terwijl ook de oudjes Orchestral Manoeuvres In The Dark, Depeche Mode en Ultravox weer van zich lieten horen.

Voor het eerst heb ik een boek van Dan Brown in het Engels gekocht en wel de Amerikaanse eerste hardback editie. Tot op heden deed ik dit alleen bij de nieuwe boeken van Orson Scott Card en Tad Williams. Ik moet zeggen het verhaal pakt me en ik kan naar eerlijkheid zeggen dat Dan Brown dit keer een verhaal aflevert dat mij van begin tot eind boeit en geloofwaardig overkomt. Het is veel interessanter dan de Da Vinci Code en minder over de top dan Het Verloren symbool en stoot Het Bernini Mysterie in deze van de eerste plaats aangaande Dan Brown favoriet. Van mij mag dit boek ook direct verfilmd worden. Dus kom op Ron Howard sluit Florence af en start met filmen.

Verwaarlozing

De afgelopen maanden heb ik deze blog zwaar verwaarloosd. Als een hoopje ellende lag hij ergens in een hoek stof te happen. Ik voelde niet de noodzaak om de blog te re-animeren. Ik slingerde mijn woorden liever via de Engelstalige tegenhanger het net op.

Natuurlijk stond mijn leven niet stil. Er gebeurde voldoende, waarover ik misschien in een komende bijlage eens uit zal weiden. Maar nu ga ik eerst eens een aantal weken genieten van vakantie. Even niets aan mijn hoofd. Even lekker uitslapen elke morgen en even de batterijen bijladen.

Vooral de afgelopen weken vroegen veel van me. Dus ik wil nu even heerlijk relaxen, hopelijk een goed boek, of misschien wel twee, lezen en genieten van zon, zee, strand en vriendin.

Na de vakantie hoop ik dan eindelijk weer eens wat nuttigs op het internet te zetten.

Op naar 2013

Het valt me op dat wanneer ik kies om een stukje voor een blog te schrijven, het in de regel de Engelstalige blog is waar ik dan even snel wat aan toevoeg. Het laatste stukje voor de Nederlandse blog dateert alweer van begin november, toen ik nog aardig wat op het programma had staan.

De week vrij en alleen thuis waarbij ik het bureau van mijn vriendin verving en de zolder opruimde. Maar waarin ik ook een afspraak door ziekte moest verzaken, twee interviews vertaalde en verder recensies schreef. Het ligt alweer zo’n zes weken achter me. Het concert van The Human League in de Melkweg. Zes weken waarin veel gebeurde en wat uiteindelijk tot het positieve resultaat van een vast contract leidde.

En nu zit ik hier dan op de laatste werkdag van het jaar 2012. Een vier dagen durend weekend ligt voor me en pas volgend jaar hoef ik weer aan het werk te gaan. Het klinkt zo ver weg, maar over drie dagen is het alweer 2013. Een nieuw jaar met een ongewisse uitkomst. Gelukkig hoef ik mij dus niet meer druk te maken over mijn werk en kan ik mij volledig richten op de invulling ervan. Maar niemand weet momenteel hoe de toekomst eruit ziet. Met een financiële crisis die maar voort blijft duren, met een regering die kiest om te blijven bezuinigen in plaats van de economie aan te jagen, met een bevolking die als resultaat de hand op de knip houdt, is het moeilijk inschatten hoe 2013 eruit gaat zien. Cijfers die vandaag gepresenteerd worden zijn morgen verouderd en niemand kan werkelijk een route uitstippelen die ons in rustiger vaarwater brengt.

Gelukkig pakte mijn keuzes voor 2013 goed uit. Een jaartrajectkaart voor de trein en een nieuwe zorgverzekering verkoos ik op basis van de contractuele toezeggingen van mijn bedrijf. Het gaf mij in ieder geval een mogelijkheid om de toekomst met meer vertrouwen tegemoet te zien. Eindelijk weer eens met een gerust hart dingen te kunnen plannen.

Mede daarom kozen we er dit jaar voor om met kerst drie dagen mensen bij ons uit te nodigen. Het werden drie gezellige en soms wat hectische dagen maar het zorgde wel voor een positief gevoel. En de dagen tussen kerst en oudennieuw wist ik nog goed te vullen met het afhandelen van klusjes op het werk, die door andere met een hogere prioriteit waren blijven liggen.

Al met al maakt het dat ik 2013 met een geruster gevoel tegemoet zie. Laat het vuurwerk maar komen, ik kijk er vanuit mijn raam naar en toast met mijn geliefde op een nieuw jaar met meer zekerheid en armslag.

Aftellen

Woensdag en eindelijk weer eens tijd om een stukje te schrijven. De afgelopen dagen waren hectisch op het werk en er moest flink geplakt en geïmproviseerd worden. Maar aan het einde van de dag werkte alles weer zoals gegarandeerd.

Thuis wordt er afgeteld naar het weekend, wanneer m’n vriendin met dochter en kleindochter naar Gran Canaria vertrekt. Zelf blijf ik lekker een week thuis en hoop in die dagen de zolder en een studiekamer op te ruimen en te veranderen. De plannen liggen klaar en ik hoop aankomende zaterdag een aanvang te maken. Het oude bureau, dat nog van de vorige bewoners was, wordt uit elkaar gehaald. Ik probeer dit zo goed mogelijk te doen, zodat het hopelijk nog via Marktplaats te verkopen is. Op zolder staat nog een oude bedbank, die ik uit elkaar haal en naar de kringloop breng. Verkopen via Marktplaats lukt waarschijnlijk niet, maar misschien waag ik nog een poging. Ook de bergingen wil ik eens goed doorzoeken en mogelijk gaan veel spullen uit de berging naar de achterzolder en verdwijnen er veel spullen van de achterzolder naar de berging of naar de vuilstort.

Afgelopen weekend vertrok de vriend van de dochter van mijn vriendin naar Dakar. We waren aanwezig bij het vertrek vanaf het NDSM terrein in Amsterdam-Noord, waar 66 teams om half twaalf vertrokken voor een ongewisse reis naar Dakar. Onderwijl zijn de mannen al aan hun vijfde dag bezig en rijden ze sinds gisteren door Marokko.

Tevens zaterdag mijn ogen opnieuw laten opmeten. De sterkte van beide ogen bleek bij de tweede meting toch compleet anders te zijn dan bij de eerste, zodat er op garantie nieuwe glazen zijn besteld die hopelijk vandaag binnen komen. Met een beetje geluk kan ik dan vanmiddag de nieuwe glazen in mijn montuur laten zetten en zie ik eindelijk scherp met mijn bril.

En verder. Op het arbeidsfront ziet het er goed uit. Mijn contract lijkt in december omgezet te worden in een vast contract en verder moet ik binnenkort op cursus. Voor het blad liggen nog wat uitdagingen te wachten met interviews met Alan Reed en Big Big Train en een aantal recensies van cd’s die voor 23 november klaar moeten zijn.