De werkweek zit er bijna op

Vrijdag middag en een uur voor vertrek naar huis. Het is me vandaag alles meegevallen op het werk. okay zolang je maar genoeg drinkt ende ramen flink tegen elkaar open zet kom je de dag wel door. De pauze bleek een ander verhaal. Op straat is het gewoon bloedheet en in slow motion probeer je je rondje te lopen.

Het kon niet voorkomen dat ik toch bezweet terug keerde op het werk. Maar de wind begint nu toe te nemen en we zitten hier nu echt in de tocht naar de klok van vijven toe te werken.

De BBQ was gisteren gezellig. Mijn befaamde saté een succes en de Hertog Jannetjes smaakte prima. De kleinkinderen hadden een zwembadje tot hun beschikking terwijl de ouderen zorgde in de schaduw te blijven. Een gezellig onderonsje en toen men rond half negen vertrok direct alles schoongemaakt en opgeruimd. Daarna nog tot tegen elven in de tuin gezete en na een douche naar bed gegaan.

Halverwege de nacht maakte een aanhoudend bellen bij de buren een einde aan de nachtrust. dit ging zo ongeveer een half uurtje door, totdat eindelijk de deur werd geopend. De buurtjes hebben de gewoonte om de donderdagavond in de kroeg door te brengen. Blijkbaar bleken ze gisteravond apart van elkaar naar huis te zijn gegaan, waarbij de laatste thuiskomer geen sleutel bij zich had gestoken. uiteindelijk keerde na een dik half uur de rust terug en konden we onze slaap vervolgen.

Vanmorgen stond de bestelwagen van de buurman al niet meer voor de deur. Of hij had wijselijk gekozen voor een vroeg vertrek, of ze waren gisteren met de auto naar de kroeg gegaan en had hij verkozen om naar huis te strompelen.

Goed ik hoop er een muzikaal weekend van te maken. Het artikel over de symfonische invloeden in de New Wave begint al vorm te krijgen. Het geraamte ligt er en nu is het enkel de vraag welke bands er in het artikel een nadere uitleg krijgen. Mijn verzameling bevat veel New Wave en ik zal er nog een lastige kluif aan krijgen om zoveel mogelijk bands in het artikel te verwerken. Gelukkig kan ik al een kijkje nemen hoe de special opgebouwd gaat worden en kan ik mogelijk verwijzen naar recensies die elders in het blad zullen verschijnen.

Daarnaast is het afwachten of de postbode weer wat bestellingen heeft afgeleverd. Afgelopen maandag had ik wat vinyl besteld van de Nederlandse jaren tachtig band The Dutch. Een goede New Wave band die met de single This Is Welfare in 1983 nog een bescheiden hit scoorde in de Nederlandse top 40. Indertijd dat Fonos nog bestond had ik hun mini-album This Is Welfare op cd besteld, met tevens in het achterhoofd de overige albums (Working In Los Alamos en Under The Surface) op een later tijdstip aan te schaffen. Helaas Fonos overleefde het niet en nu rest mij niets anders dan hun discografie op vinyl aan te schaffen en zelf te digitaliseren.

Een zoektocht op het internet leverde op dat recentelijk al het materiaal van een andere Nederlandse New Wave band, Secret Sounds, via iTunes verkrijgbaar is. Dus daar ga ik vanavond ook maar eens op zoek naar.

ik hou het nu voor gezien. tijd om mijn spullen te pakken en huiswaarts te gaan.

Toch weer naar het ziekenhuis

Gistermorgen probeerde ik mijn huisarts te bellen maar die bleek met vakantie. Gelukkig was mijn longarts nog wel bereikbaar en na telefonisch overleg met de assistente wilde ze mij toch graag vandaag zien.

De afgelopen weken had ik weer lichte verhoging gekregen en viel ik snel weer zo'n vier kilo af. Reden voor haar om mij toch te willen zien. Dus vanmorgen naar het ziekenhuis voor een Thorax foto en aansluitend een consult. Het spreekuur liep helaas flink uit en toen ik haar eindelijk sprak leek het met mijn longen toch wel in orde. Wel merkte ze, tijdens het onderzoek, een vergroting van mijn klieren in de nek op en besloot ze toch nog een bloedonderzoek aan te vragen. Dus aansluitend het laboratorium nog maar even bezocht en vier buisjes bloed af laten tappen. Morgen wordt ik telefonisch van het resultaat op de hoogte gebracht.

Omdat het toch later geworden was dan verwacht, heb ik het werk maar gebeld en gevraagd of ik de rest van de dag vrij kon nemen. Gelukkig was dat geen probleem.

Nu nog maar even een klein uurtje plat gaan, voordat ik aan het avondeten begin.

De zondag warmte ontsnapt

Zoals gezegd werd de zondag op het strand doorgebracht. We arriveerde rond een uur of elf en het was er best al druk. Snel de lakens neergelegd om de opgelopen warmte van het fietsen zo snel mogelijk aan de zee toe te vertrouwen. Met een watertemperatuur van 17° Celsius was het even wennen om door te komen maar daarna lagen we zeker een half uur heerlijk in het water te relaxen. Daarna terug naar de plek lekker bakken op de handdoek. Zodra de temperatuur weer ondragelijk werd, doken we de zee weer in. 

Rond een uur of vier aanvaarden we de terugreis. Dit keer via Akersloot om nog even een bezoek te brengen aan de kinderen en kleinkinderen. Uiteindelijk thuisgekomen maakte ik een Deense rundvleessoep klaar en nuttigde we er een uienstokbroodje met kaasjes bij.

De avond keken we de slotettape van de Tour de France en aansluitend de Avondetappe.

Nog even voor het slapen gaan

Ik had me voorgenomen vandaag op de fiets te stappen en een rondje te maken. Het weer was er naar. Misschien wat grijs, met 's morgens zelfs motregen, maar ik zat weer op die fiets en dat was alweer wat maanden geleden. Een mooie route gemaakt met weinig fietspaden, dus geen last van de discussie die de afgelopen weken het land domineert: Wielrijders op het fietspad.

Nee lekker door de polder en over smalle weggetjes. Een prima parcours, met als mineur dat de zon zich pas toonde toen ik de fiets in de schuur op borg.

Het vormde in ieder geval de voorbode voor de komende warme dagen. Morgen is het de bedoeling vroeg richting het strand te gaan. Op de fiets want anders sta je in de file. En dan proberen de temperatuur van rond de 28 graden Celsius, die aan de kust wordt voorspeld, te overleven door met je gat in het koele zeewater te gaan zitten.

Alsof je niet weg bent geweest

Al weer twee weken terug op het werk. En het is alsof er geen vakantie is geweest. De herinnering vervaagde al op de eerste maandag toen bij terugkeer mijn mailbox vol bleek te zitten met vragen en verzoekjes. Voordat de eerste kop koffie gedronken was, zat ik midden in de hectiek van het werk.

Gelukkig kunnen we nog zeggen dat we nog altijd de foto's hebben en de afgelopen weken werden er al enkele geplaatst op Flickr. Daar zullen er de komende tijd nog wel een aantal van bijkomen.

In mijn spaarzame vrije tijd probeer ik momenteel te werken aan een artikel over de progressieve rock invloeden in de new wave muziek en ben ik daarnaast druk bezig om Inferno van Dan Brown uit te lezen.

Opnieuw lijkt de new wave muziek mij in zijn kladden te pakken. Tien jaar geleden raakte ik er weer door besmet, na een autorit van ons Zwitsers vakantie adres naar huis. Het deed mij zelfs besluiten te stoppen met schrijven voor iO Pages, maar na een onderbreking van vijf jaar, keerde ik in 2010 terug op het nest. Hoe dan ook de muzikale stijl boeit nog steeds en iedere keer staan er weer bands op die de stijl nieuw leven in blazen. De afgelopen tijd liep ik al warm voor Everything Everything, Hurts, Clock Opera en Fiction terwijl ook de oudjes Orchestral Manoeuvres In The Dark, Depeche Mode en Ultravox weer van zich lieten horen.

Voor het eerst heb ik een boek van Dan Brown in het Engels gekocht en wel de Amerikaanse eerste hardback editie. Tot op heden deed ik dit alleen bij de nieuwe boeken van Orson Scott Card en Tad Williams. Ik moet zeggen het verhaal pakt me en ik kan naar eerlijkheid zeggen dat Dan Brown dit keer een verhaal aflevert dat mij van begin tot eind boeit en geloofwaardig overkomt. Het is veel interessanter dan de Da Vinci Code en minder over de top dan Het Verloren symbool en stoot Het Bernini Mysterie in deze van de eerste plaats aangaande Dan Brown favoriet. Van mij mag dit boek ook direct verfilmd worden. Dus kom op Ron Howard sluit Florence af en start met filmen.

Verwaarlozing

De afgelopen maanden heb ik deze blog zwaar verwaarloosd. Als een hoopje ellende lag hij ergens in een hoek stof te happen. Ik voelde niet de noodzaak om de blog te re-animeren. Ik slingerde mijn woorden liever via de Engelstalige tegenhanger het net op.

Natuurlijk stond mijn leven niet stil. Er gebeurde voldoende, waarover ik misschien in een komende bijlage eens uit zal weiden. Maar nu ga ik eerst eens een aantal weken genieten van vakantie. Even niets aan mijn hoofd. Even lekker uitslapen elke morgen en even de batterijen bijladen.

Vooral de afgelopen weken vroegen veel van me. Dus ik wil nu even heerlijk relaxen, hopelijk een goed boek, of misschien wel twee, lezen en genieten van zon, zee, strand en vriendin.

Na de vakantie hoop ik dan eindelijk weer eens wat nuttigs op het internet te zetten.

Op naar 2013

Het valt me op dat wanneer ik kies om een stukje voor een blog te schrijven, het in de regel de Engelstalige blog is waar ik dan even snel wat aan toevoeg. Het laatste stukje voor de Nederlandse blog dateert alweer van begin november, toen ik nog aardig wat op het programma had staan.

De week vrij en alleen thuis waarbij ik het bureau van mijn vriendin verving en de zolder opruimde. Maar waarin ik ook een afspraak door ziekte moest verzaken, twee interviews vertaalde en verder recensies schreef. Het ligt alweer zo’n zes weken achter me. Het concert van The Human League in de Melkweg. Zes weken waarin veel gebeurde en wat uiteindelijk tot het positieve resultaat van een vast contract leidde.

En nu zit ik hier dan op de laatste werkdag van het jaar 2012. Een vier dagen durend weekend ligt voor me en pas volgend jaar hoef ik weer aan het werk te gaan. Het klinkt zo ver weg, maar over drie dagen is het alweer 2013. Een nieuw jaar met een ongewisse uitkomst. Gelukkig hoef ik mij dus niet meer druk te maken over mijn werk en kan ik mij volledig richten op de invulling ervan. Maar niemand weet momenteel hoe de toekomst eruit ziet. Met een financiële crisis die maar voort blijft duren, met een regering die kiest om te blijven bezuinigen in plaats van de economie aan te jagen, met een bevolking die als resultaat de hand op de knip houdt, is het moeilijk inschatten hoe 2013 eruit gaat zien. Cijfers die vandaag gepresenteerd worden zijn morgen verouderd en niemand kan werkelijk een route uitstippelen die ons in rustiger vaarwater brengt.

Gelukkig pakte mijn keuzes voor 2013 goed uit. Een jaartrajectkaart voor de trein en een nieuwe zorgverzekering verkoos ik op basis van de contractuele toezeggingen van mijn bedrijf. Het gaf mij in ieder geval een mogelijkheid om de toekomst met meer vertrouwen tegemoet te zien. Eindelijk weer eens met een gerust hart dingen te kunnen plannen.

Mede daarom kozen we er dit jaar voor om met kerst drie dagen mensen bij ons uit te nodigen. Het werden drie gezellige en soms wat hectische dagen maar het zorgde wel voor een positief gevoel. En de dagen tussen kerst en oudennieuw wist ik nog goed te vullen met het afhandelen van klusjes op het werk, die door andere met een hogere prioriteit waren blijven liggen.

Al met al maakt het dat ik 2013 met een geruster gevoel tegemoet zie. Laat het vuurwerk maar komen, ik kijk er vanuit mijn raam naar en toast met mijn geliefde op een nieuw jaar met meer zekerheid en armslag.