Innerlijke conflicten

Soms hoor je wel eens dingen die je aan het denken zetten. Zo hoorde ik gisteravond een 'wijsheid' die me eigenlijk trof vanwege de eenvoud, maar vooral vanwege het feit dat het zo op mij leek te slaan.

Iedereen heeft zijn dromen en verlangens. Maar wanneer mensen om je heen een vast patroon hanteren waarbij daarvoor geen ruimte is confirmeer je je aan de maatstaven van de groep. Je volgt hun gedrag en denkwijze. Berg je dromen en verlangens op voor een mogelijk later.

Dus ik hoorde dit en dacht: "Ja, dat is precies zoals ik mij op dit moment gedraag. Ik had mijn dromen en verlangens. Maar heb ze voor de buitenwereld en de goede verstandhouding altijd weggestopt met het idee dat ooit de dag daar zou zijn dat ik mijn dromen en verlangens kon verwezenlijken. Nu moet ik aan de mensen om me heen denken, voor ze zorgen. Mijn leven op de rit houden, met de massa mee lopen en handelen zoals éénieder handelt.

Deze reactie heeft steeds opnieuw gebotst met mijn geweten, maar ik bleef me er tegen verzetten. Ik kon de mensen om mij heen niet alleen laten, Ik kon de boel niet de boel laten en de deur achter me dicht trekken. Ik had mijn verantwoordelijkheden. Dus mijn innerlijke geweten was en is altijd in gevecht met wat het beste voor me is, met wat de mensen om mij heen pijn kan doen en wat mij pijn doet, maar wat uiteindelijk het beste voor de mensen om me heen is.

Het is een onmogelijke spagaat, dat met mijn gedachten rommelt en mijn geest kwelt. Ik blijf dingen doen om anderen tevreden te stellen terwijl ik weg wil en de wereld wil ontdekken. Ik hou mijzelf aan een vast patroon en sta niet toe dat de uitwassen de controle over me nemen.